เสริมการโจมตีเพื่อเก็บเลเวลไปพลางๆส่วนพี่หน่ายและซาหลุนเริ่มพูดคุยกันเรื่อยเปื่อย ตั้งแต่เรื่องอาหารการกินไปจนถึงประเทศ จากเรื่องเล็กน้อยสู่จักรวาล เย่ฮวายอมระบบ AI ของซาหลุนจริงๆ แม้แต่เรื่องพวกนี้เธอก็ยังคุยสนทนากับพี่หน่ายเป็นวรรคเป็นเวรหลังจากใช้เวลาสังหารมอนสเตอร์เกือบหนึ่งชั่วโมงพวกเขาก็สังหารมอนสเตอร์ครบ 1,000 ตัว ในเวลานี้เองจู่ๆ ก็มีเสียงลมเบาๆ ดังขึ้นข้างหู จากนั้นก็ปรากฏเงาขนาดใหญ่ขึ้นบริเวณที่อยู่ห่างไกลออกไปมันคือนกขนาดใหญ่ตัวหนึ่ง ขนที่อยู่บนลำตัวของมันประดับด้วยกลีบพีช ปีกคู่ของมันที่กำลังกระพือขึ้นลงทำให้กลีบจากดอกไม้ที่ร่วงอยู่บนพื้นถูกกวาดออกไป“จิ๊บๆ~~”เสียงของนกฮวาหลวนดังแหลมเสียดหู เสียงนี้ทำให้เย่ฮวาถึงขั้นขมวดคิ้วด้วยความเจ็บปวด[ฮวาหลวน] (บอสระดับเทพเซียน)เลเวล ：123พลังการโจมตี ：503,000-621,000การป้องกัน ：150,000ค่าพลังชีวิต ：83,000,000สกิล : [ระเบิดวายุหอมกรุ่น] [เถาวัลย์บุษบันพัวพัน][เสี้ยนหนามเคียดแค้น] [ต้นไม้โลก]……ค่าสเตตัสของมันสูงกว่าราชาเพลิงเสียอีก แต่มอนสเตอร์ระดับเซียนปฐพีก็ยังเป็นเซียนปฐพีอยู่วันยันค่าสำหรับเย่ฮวาแล้วการปรากฎตัวของมันก็ไม่ต่างอะไรกับกำลังผูกเชือกแขวนคอตัวเองพี่หน่ายเห็นค่าสเตตัสของมันก็แอบอ้าปากค้าง “บอสระดับเซียนปฐพี เจอของดีอีกแล้ว”ซาหลุนขมวดคิ้ว “ฮวาหลวนตัวนี้มีความแข็งแกร่งกว่าที่ข้าคิดไว้มาก มีความเป็นไปได้สูงมากที่มันจะมีความ
