วกเขาเท่านั้น จึงไม่ได้เป็นปัญหาใหญ่อะไรตอนที่เขากำลังคิดเช่นนี้ จู่ๆ ฮวาหลวนก็ส่งเสียงร้องดังขึ้นอีกครั้ง วินาทีต่อมาเถาวัลย์หนาเหล่านี้ก็ปรากฏหนามจำนวนนับไม่ถ้วนขึ้น ก่อนจะเจาะเข้าสู่ผิวหนังของพวกเขาจนเกิดค่าดาเมจครั้งแล้วครั้งเล่าค่าดาเมจเหล่านี้ไม่ได้สูงเท่าไหร่นัก มีอยู่ราวๆ 30,000พอยท์เท่านั้น แต่เมื่อเห็นสถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้าแล้ว มีความเป็นไปได้มากกว่าครึ่งที่มันจะไม่หายไปตอนนี้สำหรับเขาค่าดาเมจแค่ 30,000 พอยท์ไม่ใช่ปัญหาใหญ่แต่ไม่ใช่สำหรับพี่หน่ายและซาหลุนเย่ฮวาหันไปพูดกับพี่หน่ายด้วยเสียงขรึม “พี่หน่ายพวกเธอออกไปก่อนเถอะ เดี๋ยวที่นี่ฉันจัดการเอง”พี่หน่ายยึดอกและพูดด้วยความมั่นอกมั่นใจว่า “ไม่ต้องห่วงหรอก มีฉันอยู่ทั้งคน ไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว นายตั้งใจฆ่ามันเถอะ!”“เอางั้นก็ได้”พูดจบ สกิลดาบยวี่เจ็ดวิถีก็ถูกส่งออกไป ค่าพลังชีวิตของบอสลดลงฮวบใหญ่ภายในวินาทีเดียว ยิ่งจบการต่อสู้เร็วเท่าไหร่ก็จะช่วยให้แรงกดดันของพี่หน่ายลดน้อยลงมากเท่านั้นคิดไม่ถึงเลยว่าฮวาหลวนจะใช้สกิลเถาวัลย์บุษบันพัวพันและเสี้ยนหนามเคียดแค้นพร้อมกัน สกิลสุดท้ายทำให้เขาเริ่มคิดไม่ตกว่าต้นไม้โลกจะสร้างความเสียหายในรูปแบบไหน ชื่อของมันทำให้เขาเดาทางไม่ออกเลยจริงๆการโจมตีอย่างบ้าคลั่งถูกส่งไปยังฮวาหลวนอย่างต่อเนื่อง หลังจากโจมตีไปได้ไม่ถึงหนึ่งนาที เลือดของมันก็ลดฮวบจนเหลืออยู่ 10% จากนั้นมันก็แผดเสียงร้องออก
