ินทางไปที่เมืองเพลิงอินทนิลสักหน่อยแล้วเย่ฮวาถอยหลังออกจากแอ่งน้าไป หลังจากรอได้ไม่กี่นาที ชิงฮว่าซางก็กลับเข้าสู่ระบบ ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดอะไรเขาก็ส่งข้อความไปหาเธอว่า “เดินทางมาทิศตะวันตกเฉียงใต้ สัตว์พาหนะของเธอน่าจะใช้เวลาประมาณสิบห้านาที ที่นี่มีมังกรยักษ์ระเบิดวายุที่สามารถฝึกให้เชื่องได้ด้วย”พูดจบเขาก็แชร์ค่าสเตตัสของมังกรยักษ์ระเบิดวายุให้เธอ เธอจึงรีบตอบกลับมาว่า “จะรีบไปเดี๋ยวนี้เลย”ระหว่างรอเวลาเขาก็เก้บกวาดมังกรยักษ์ระเบิดวายุที่อยู่ใกล้ๆ ปากทางเข้าแอ่งน้าจนหมดเกลี้ยง ผ่านไปได้ไม่นาน ชิงฮว่าซางก็ปรากฎตัวขึ้นเธอกระโดดลงมาจากหลังสัตว์พาหนะ เมื่อเห็นวิวทิวทัศน์ที่อยู่ตรงหน้า เธอก็มองแอ่งน้าด้วยความตกตะลึงเขาพูดด้วยรอยยิ้ม “ฉันลองเดินสำรวจที่นี่แล้ว อัตราการรีเฟรชของมังกรยักษ์ระเบิดวายุที่สามารถฝึกให้เชื่องได้มีอยู่ 1% ถ้าหากเราสังหารมังกรยักษ์ระเบิดวายุได้ 100+ตัวก็จะมีมังกรระเบิดวายุที่เป็นสัตว์พาหนะโผล่ออกมาหนึ่งตัว แต่หลังจากนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะรีเฟรชออกมาตลอดหรือเปล่า ฉันคิดว่าคงไม่ใช่ภายในระยะเวลาหนึ่งถึงสองชั่วโมงแน่นอน แต่ก่อนที่จะเกิดสงครามระดับชาติก็มีความเป็นไปได้ที่เราจะสร้างกองทัพอัศวินได้อีกหลักพันคน”ชิงฮว่าซางพยักหน้าเบาๆ “ฉันแจ้งไปยังผู้เล่นกิลด์อายฮว่าแล้ว นายเองก็เรียกให้ผู้เล่นกิลด์หานเยว่เหมิงมาที่นี่เถอะ พวกเราจะได้มาเก็บสัตว์พาหนะที่นี่ด้
