“ฟึบ!”เสียงเบาๆ ดังขึ้น เอลฟ์วายุค่อยๆ หายไปพร้อมกับลมที่ลอยพัดผ่านไปในทะเลทรายแห่งนี้ บนพื้นมีไอเท็มชุดลมกรดหนึ่งชิ้นและโอสถที่มีแสงสีเขียวจางๆ หนึ่งเม็ดถูกดรอปลงมาเขาเก็บไอเท็มชุดลมกรดเข้ากระเป๋า จากนั้นก็หยิบโอสถเม็ดนั้นขึ้นมามองอย่างละเอียด ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ มันคือโอสถคุมวายุที่ชิงฮว่าซางพูดถึง!หลังจากเธอเห็นค่าสเตตัสของมันที่เขาแชร์ให้ เธอก็พูดด้วยน้าเสียงตกตะลึง “อะไรกันเนี่ย ไหนบอกว่าตอนนี้ในเกมมีแค่เม็ดเดียวไง?”เย่ฮวา “ค่าความโชคดี 13 พอยท์ของฉันไม่ได้มาเล่นๆนะ เธอกินเข้าไปเถอะ พวกเราจะได้เข้าไปด้านในกันต่อ”เธอส่ายหน้าปฏิเสธทันควัน “การโจมตีจำเป็นต้องพึ่งพานายทั้งหมด นายกินเข้าไปน่าจะมีประโยชน์มากกว่า ถ้าหากมีโอสถคุมวายุดรอปลงมาอีกนายค่อยให้ฉันก็แล้วกัน”เขาหยุดคิดครู่หนึ่งและตอบกลับไปด้วยรอยยิ้ม “ก็ได้!”พูดจบเขาก็โยนโอสถคุมวายุเข้าปาก หลังจากเคี้ยวสองสามครั้งโอสถก็ละลายลงคออย่างรวดเร็ว วินาทีต่อมาลมพายุที่บ้าคลั่งก็ถูกแยกออกจากตัวเขาราวกับมีพลังงานไร้รูปร่างขัดขวางไว้ ในเวลาเดียวกันการมองเห็นของเขาก็กลับมาชัดเจนยิ่งขึ้น ตอนนี้เขาไม่ได้รับผลกระทบจากลมพายุที่กรรโชกเหล่านี้อีกต่อไปแล้ว อีกทั้งยังสามารถมองเห็นทิวทัศน์ได้ไกลถึงหลักร้อยเมตรด้วยชิงฮว่าซางมองเขาและเอ่ยถาม “เป็นยังไงบ้าง?”เขายักไหล่และเหลือบมองแผนที่ย่อส่วน ตอนนี้บางฟังก์ชันบนแผนที่ย่อส่วนได้รับการกู้คืนแล้ว เขาจ
