งด้วยความผิดหวัง“มอนสเตอร์ที่ไม่สามารถฝึกให้เชื่องได้ก็ไม่สามารถนำมาทำเป็นสัตว์พาหนะได้”เย่ฮวายักไหล่ “ก็ไม่เสมอไปหรอก ในเมื่อที่นี่เป็นที่อยู่ของเผ่ามังกร ต้องมีหัวหน้าเผ่าที่เป็นบอสอยู่ที่นี่ด้วยแน่นอน ไม่ว่าจะได้สัตว์พาหนะกลับไปหรือไม่ แต่ค่าสเตตัสของมังกรยักษ์ระเบิดวายุที่เป็นแค่มังกรธรรมดาๆ ยังโหดขนาดนี้ ระดับของหัวหน้าเผ่าพวกมันต้องไม่ธรรมดาแน่นอน”ชิงฮว่าซางบุ้ยปาก หลังจากนั้นเธอก็กลับมาอยู่ในท่าทางที่นิ่งสงบอีกครั้ง เธอถอนหายใจออกมาเบาๆ“ตอนแรกฉันนึกว่าจะได้มังกรวายุกลับไป จะได้สร้างกองทัพอัศวินมังกรของผู้เล่นขึ้นมา ดูเหมือนว่าคงเป็นไปไม่ได้แล้วสิ”เย่ฮวาขมวดคิ้วเล็กน้อย “ลองฆ่าดูก่อนเถอะ บางครั้งเกมหลิงเกิงก็ไม่ได้ดำเนินเนื้อเรื่องตามเส้นทางที่ปูไว้ บางทีในกลุ่มมังกรยักษ์ระเบิดวายุอาจจะมีตัวที่สามารถฝึกให้เชื่องโผล่มาให้เราจับก็ได้”“เคล้ง!”หอกยาวของชิงฮว่าซางเกิดแสงสว่างวาบขึ้น ดวงตาของเธอมีแสงประกายด้วยแรงสังหาร “งั้นพวกเราลุยกันเถอะ”เชร้ดเข้…ต้องปล่อยแรงสังหารออกมาเบอร์นี้เลยเหรอ?สิ้นสุดเสียงของเธอ ชิงฮว่าซางก็หายไปจากจุดที่เคยยืนอยู่ เธอปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งที่ด้านหลังของมังกรระเบิดวายุ จากนั้นปราณสีดำจากหอกยาวในมือของเธอก็พุ่งเข้าใส่ร่างของมังกรติดต่อกันสามครั้ง ด้วยเหตุนี้จึงเกิดรูขึ้นสามรูข้างๆ รูทวารของมันเย่ฮวามุมปากกระตุก มีที่ให้โจมตีตั้งเยอะแยะแต่ดันเลือกจุดนี้เนี่ย
