าง ฉันมีอะไรอยากจะถามเธอหน่อย”“ว่ามาสิ” เธอตอบด้วยท่าทางสบายๆ และไม่ได้รู้สึกหงุดหงิดแม้แต่น้อย“ทำไมกิลด์อายฮว่าของพวกเธอถึงช่วยเหลือกิลด์หานเยว่เหมิงของเราโดยที่ไม่เคยตั้งเงื่อนไขอะไรเลย เวลามีเรื่องดีๆ พวกเธอก็มักจะนึกถึงกิลด์หานเยว่เหมิงเสมอ สิ่งที่พวกเธอทำมันเกินคำนิยามของกิลด์พันธมิตร เกินคำนิยามว่าเสียสละไปแล้ว อีกอย่าง…”เขาชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็พูดต่อไปว่า “กิลด์อายฮว่าไม่เคยต้องการชื่อเสียงและไม่คิดจะเข้าร่วมในข้อพิพาทใดๆ แต่ทุกครั้งที่กิลด์หานเยว่เหมิงต้องการความช่วยเหลือพวกเธอก็ยื่นมือออกมาช่วยเสมอ กิลด์อายฮว่าเป็นกิลด์ที่แข็งแกร่งที่สุดของเซิร์ฟเวอร์จีนแท้ๆ แต่ทำไมถึงทำอย่างกับเป็นเงาของกิลด์หานเยว่เหมิงเลยล่ะ”เธอยิ้มด้วยรอยยิ้มขมขื่น หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เธอก็มองตาเขาแล้วพูดว่า “งั้นฉันถามนายบ้าง ถ้านายออกจากกิลด์หานเยว่เหมิงและไม่ปรากฎตัวภายในเกมอีก นายคิดว่ากิลด์หานเยว่เหมิงจะเป็นยังไง?”คำถามที่เธอถามออกมาทำให้เกิดเสียง “วิ้ง” กลางสมองของเขา จริงด้วย…ถ้าหากเขาออกจากกิลด์หานเยว่เหมิงและไม่ปรากฏตัวภายในเกมอีกตลอดไปถ้าเช่นนั้นกิลด์หานเยว่เหมิงก็จะถูกส่งต่อให้มู่จื่อหานแต่เมื่อบุคคลสำคัญและสัญลักษณ์ประจำกิลด์หานเยว่เหมิงอย่างเขาหายไปตลอดกาล ขวัญและกำลังใจของกิลด์หานเยว่เหมิงที่มีอยู่ตอนนี้ก็จะลดลงอย่างไม่ต้องสงสัยกิลด์อายฮว่าขาดเสี่ยวหวู่ไปหนึ่งคน เสี่ยวหวู่คือผู้เล
