นื่องจากต้องเป็นผู้เล่นสายอันเดดเท่านั้นที่จะสามารถใช้งานได้ การวางเนตรปีศาจไว้ในกระเป๋าจึงไร้ประโยชน์สำหรับเขาไปโดยปริยายเมื่อนึกถึงผู้เล่นที่อยู่รอบตัว เขาก็นึกถึงชิงฮว่าซางขึ้นมาเป็นคนแรก ในเมื่อเขาใช้งานไม่ได้ สู้เอาไปมอบให้เธอยังจะมีประโยชน์ซะกว่า ถือว่าเป็นการตอบแทนที่เธอช่วยเหลือกิลด์หานเยว่เหมิงมานานก็แล้วกันคิดเช่นนั้นเขาก็ติดต่อไปหาชิงฮว่าซางและนัดเธอไปเจอที่ลานกว้างของเมืองลั่วเซียวเขาวาร์ปไปที่เมืองลั่วเซียวทันที ตอนที่กลับมาถึงก็พบว่าหลังจากผ่านไปห้าปีเมืองแห่งนี้ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่อีกครั้งแล้ว ซึ่งดูงดงามกว่าก่อนหน้านี้มากราวกับเป็นเมืองที่เกิดขึ้นใหม่ NPC ก็ถูกเปลี่ยนใหม่จนกลายเป็นคนแปลกหน้า การปรากฏตัวของดาบวิญญาณกระแสเพลิงทำให้ NPC ภายในเมืองแห่งนี้ถูกสังหารจนเกือบหมดภายในชั่วพริบตา ถ้าหากไม่ใช่เพราะยาวเนี่ยนลงมือได้ทันเวลา ป่านนี้เมืองลั่วเซียวคงตกเป็นเมืองของอันเดดไปแล้วหลังจากรอเวลาประมาณครึ่งนาที ชิงฮว่าซางที่ถูกปกคลุมด้วยปราณสีดำและปิดบังใบหน้าด้วยฮู้ด แต่เผยให้เห็นคางแหลมขาวผุดผ่องก็ปรากฏตัวขึ้น เธอเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยและยิ้มให้เขา “มีธุระอะไรเหรอ?”เขายื่นมือออกไปตรงหน้าเธอ โดยมีเนตรปีศาจทรงกลมวางอยู่บนฝ่ามือของเขา “ฉันให้”เธอถอยหลังออกไปหนึ่งก้าวด้วยความประหลาดใจท่าทางของเธอเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน หลังจากผ่านไปหลายวินาทีเธอก็เรียกสติของตัวเองกลับคืน
