ั่วโมงเขาก็เดินออกมาจากห้อง สองสาวยังคงนอนหลับอยู่ เขาจึงไม่ได้เข้าไปปลุกเธอเพื่อยืมกุญแจรถ แต่เลือกที่จะกดเรียกแท็กซี่ให้มารับหน้าหมู่บ้านแทน หลังจากใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว เขาก็ออกเดินทางทันทีตอนที่เย่ฮวาเดินทางมาถึงร้าน KTV ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดภายในเมืองแห่งนี้ ร้าน KTV ตั้งอยู่บนชั้น 8-12 ของตึกแห่งนี้ ซึ่งมีทั้งหมดสี่ชั้น แต่ละชั้นมีห้องคาราโอเกะราวๆ 50 ห้อง ชายกลางคนอายุราวๆ สี่สิบปีเดินออกมาต้อนรับเย่ฮวา เขาสวมใส่ด้วยชุดสูทสุภาพ ทรงผมของเขาเป็นแบบหวีเสยแนวสลิคแบค ทว่ากลับไม่สามารถปกปิดใบหน้าที่เหนื่อยล้าและซีดเซียวของเขาได้ชายคนนั้นยื่นมือออกมาจับมือทักทายกับเขา จากนั้นก็พูดด้วยใบหน้ารอยยิ้มจางๆ “คุณเย่สินะครับ ผมเคยได้ยินชื่อเสียงของคุณและเคยเห็นคลิปเกมที่มีหน้าของคุณอยู่บ่อยๆ”เย่ฮวาพยักหน้าตอบรับกลับไป ตอนนี้ไม่มีเวลาเสียเวลาแล้วเพราะเหลือเวลาอีกแค่หนึ่งชั่วโมงก็จะเป็นเวลาที่ระบบเปิดให้บริการอีกครั้ง“คุณพาผมไปดูสถานที่เลยก็ได้ครับ ระหว่างเดินดูก็คุยไปพลางๆ เพื่อประหยัดเวลา”“ได้ครับๆ”ระหว่างที่กำลังพูด ชายคนนั้นก็เดินนำเขาเข้าไปด้านใน KTV ต้องยอมรับจริงๆ ว่า KTV ใจกลางเมืองที่มีชื่อเสียงแห่งนี้ดูดีสมชื่อ การตกแต่งของที่นี่ดูหรูหราและมีขนาดใหญ่โต ดูเหมือนว่าเขาจะประเมิน KTV แห่งนี้ต่าเกินไปหน่อย ราคาแค่สองล้านหยวนเกรงว่าจะไม่สามารถสร้างสถานที่แห่งนี้ขึ้นมาได้ ถ้าหากต้องใ
