“พี่ชาย เกเซเรลถูกสังหารแล้ว พวกเราคงต้องกลับไปรักษาตัวที่แดนสวรรค์สักระยะหนึ่ง หลังจากนี้ข้าฝากท่านด้วยนะเจ้าคะ” จิ้งหย่าใบหน้าขาวซีด ดูเหมือนว่าการต่อสู้เมื่อสักครู่เธอคงใช้พลังไปมหาศาลหานหลินเองก็สีหน้าไม่ต่างไปจากเธอ เย่ฮวาเดินไปข้างๆ ท่านโห่ว “ฝากท่านหานหลินกับจิ้งหย่าด้วยนะ”ท่านโห่วเปล่งเสียงหึออกมาจากลำคอ “เรื่องนี้ข้าจัดการได้เจ้าไม่ต้องกังวล”“ทำเป็นพูดดี! เมื่อกี๊ถ้าไม่ใช่เพราะฉันหนีทัน ป่านนี้คงถูกไฟบอลของนายฆ่าตายไปแล้ว” เย่ฮวากลอกตามองบนใส่ท่านโห่วท่านโห่วหัวเราะหึหึ “ข้ารู้ดีว่าเจ้ามีความแข็งแกร่งขั้นไหน แค่ไฟบอลของข้าทำอะไรเจ้าไม่ได้หรอก ต่อให้ถูกไฟบอลของข้า เจ้าก็ไม่มีทางถูกฆ่าตายอยู่ดี”“ฉันไม่ต่อความยาวสาวความยืดกับนายแล้ว”เย่ฮวาโบกมือและเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าหานหลิน“ท่านหานหลิน ตอนนี้ผมมีความแข็งแกร่งมากพอแล้วผมสามารถเลื่อนอาชีพสู่คลาสห้าได้หรือยังครับ?”เธอพยักหน้า “ถือว่าไม่เลวเลย แต่ตอนนี้ข้าได้รับบาดเจ็บ เอาเป็นว่ารอให้ข้ากลับไปฟื้นฟูพลังที่บ่อวิญญาณซีหลิงก่อนแล้วเจ้าค่อยไปหาข้าที่นั่น ข้าจะช่วยเจ้าให้เลื่อนขั้นสู่ระดับนภาลัย”เย่ฮวาพยักหน้าหงึกๆ ในที่สุดเขาก็สามารถเปลี่ยนเป็นคลาสห้าได้สักที แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่สามารถเปลี่ยนได้แต่แค่นี้ก็ทำให้เขารู้สึกพอใจมากแล้ว“จริงด้วย…”ระหว่างที่หานหลินพูดเธอก็สะบัดมือหนึ่งครั้ง หยดเลือดสีดำหนึ่งหยดปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเธอ “นี่