“ตึง! ตึง! ตึง!”มังกรเหมันต์หลายตัวตกลงสู่พื้นดินภายในเมืองลั่วเซียวตัวแล้วตัวเล่า ราชาลั่วเจียใบหน้าเริ่มเปลี่ยนเป็นความตกใจระคนหวาดกลัว ตอนนี้เขาเริ่มแสดงออกถึงความหวาดกลัวออกมาแล้วเย่ฮวายิ้มด้วยรอยยิ้มขมขื่น กองทัพอัศวินมังกรระดับสูงถูกฆ่าตายเพราะถูกเรียกออกมาในสนามต่อสู้โดยคนไร้สมอง ท้ายที่สุดกองทัพอัศวินมังกรก็ไม่เหลืออะไรเลย หลังจากนี้สงครามกลางเมืองของเมืองลั่วเซียวได้ปวดเศียรเวียนเกล้ากันน่าดู!ก็ได้แต่หวังว่าเผ่ามังกรจะช่วยเสริมกำลังโดยเร็วและทำให้เมืองลั่วเซียวสร้างกองทัพอัศวินมังกรเหมันต์ได้อีกครั้งหลังจากหมอกเย็นมลายหายไป ท้องฟ้าก็เหลือเพียงวิญญาณดาบกระแสเพลิงที่ยังลอยอยู่กลางอากาศสีหน้าของอีกฝ่ายเต็มไปด้วยความดูถูกและไม่แยแสต่อผู้ที่อยู่เบื้องล่าง “นี่คือกองทัพอัศวินมังกรเหมันต์ที่แข็งแกร่งที่สุดของเมืองลั่วเซียวแล้วอย่างนั้นหรือ? ช่างน่าผิดหวังเสียเหลือเกิน ถ้าหากเป็นเช่นนี้แผ่นดินใหญ่ที่นี่คงต้องถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นขุมนรกแล้ว!”พูดจบร่างของมันก็เอนไปด้านหลังเล็กน้อย จากนั้นก็ทะยานลงมาสู่พื้นดินและหันฝ่ามือเข้าหาพื้น เปลวเพลิงร้อนระอุถูกส่งออกมาทำให้เย่ฮวาอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงนี่มัน…?“ตูม!”วินาทีที่วิญญาณดาบกระแสเพลิงตกลงมา เปลวเพลิงกลุ่มใหญ่ก็แผ่กระจายออกไปรอบๆ ส่งผลให้เกิดการสังหารหมู่ภายในชั่วพริบตาอีกครั้ง!เย่ฮวารีบยกใบมีดมังกรอเวจีขึ้นมาและวาดไปด้านหน้าด้วยสกิ
