“สวบๆๆ!”นักธนูที่ยืนประจำตำแหน่งอยู่ด้านบนหอคอยระดมยิงอย่างรวดเร็ว ลูกธนูเหล่านั้นถูกส่งออกมาราวกับห่าฝน“167”“273”“81”……ค่าดาเมจจำนวนนับไม่ถ้วนเด้งขึ้น เสียงเคล้งคล้างดังขึ้นขณะที่โลหะปะทะเข้าใส่ผิวหนังของสัตตะหทัยและเด้งออกไป สิ่งที่ปรากฏอยู่บนผิวของมันมีเพียงแค่จุดสีแดงๆจำนวนนับไม่ถ้วนเท่านั้น แต่กลับไม่ได้สร้างความเจ็บปวดหรือระคายผิวแม้แต่น้อยตอนที่ค่าพลังชีวิตของสัตตะหทัยลดลงเหลืออยู่ 1%ซึ่งคาดว่าน่าจะเหลืออยู่ราวๆ หลักแสนพอยท์ ถึงแม้ว่าจำนวนแค่นี้จะไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเย่ฮวาและชิงฮว่าซางในการสังหารมันภายในวินาทีเดียว แต่เพื่อไม่ให้ค่าดาเมจสูงเกินไปและทำให้ค่าพลังชีวิตของมันฟื้นฟูขึ้นมาเกินหลักพัน พวกเขาจึงต้องอดทนอดกลั้นไว้เย่ฮวาเริ่มใช้ดาบในมือแทงเข้าใส่ร่างของมันโดยควบคุมความรุนแรงในการโจมตีไว้ แต่ละครั้งสร้างค่าดาเมจหลักแสน ตอนนี้ค่าพลังชีวิตของบอสลดลงจนเกือบจะหมดแล้ว เขาจึงไม่กล้าโจมตีมันต่อเป็นเพราะไม่สามารถโจมตีต่อได้และไม่ได้มีนักบวชอยู่ที่นี่ ในที่สุดพวกเขาก็แทบจะรับมือไม่ไหวอีกต่อไปการโจมตีหลักๆ เน้นไปที่เอฟเฟคดูดเลือดเพื่อฮีลเลือดให้ตัวเอง แต่เนื่องจากตอนนี้เขาไม่ได้โจมตีมันจึงทำให้ไม่สามารถดูดค่าพลังชีวิตมาเป็นของตัวเองได้โชคดีที่เขายังมีแสงศักดิ์สิทธิ์และโอสถอายุยืนคอยช่วยอยู่ ภายใต้การเปิดใช้เอฟเฟคจากแหวนหยกสดับวายุทมิฬทำให้การฟื้นฟูทั้งสองสิ่งนี้เพิ่มขึ้นคูณสองเ
