ของจักรพรรดิปีศาจเหล่านี้ และทำให้เขาไม่ต้องสูญเสียเมืองใดเมืองหนึ่งให้กับมันเขาแอบขมวดคิ้วเข้าหากัน บางทีพลังของจิ้งหย่าและหานหลินที่รวมเข้าด้วยกันอาจจะเพียงพอที่จะสังหารจักรพรรดิปีศาจได้ ถึงเวลานั้นไม่รู้ว่าพวกเธอเต็มใจที่จะลงมาช่วยพวกเขาหรือเปล่านะค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปก็แล้วกัน แม้ว่าการวางแผนล่วงหน้าจะไม่ใช่เรื่องเลวร้าย แต่บางครั้งยิ่งคิดก็ยิ่งทำให้รกสมองโดยเปล่าประโยชน์ใบมีดมังกรอเวจีในมือของเขายังคงกวัดแกว่งอย่างต่อเนื่อง ต้องยอมรับจริงๆ ว่าผู้เล่นหน่วยย่อยของกิลด์หานเยว่เหมิงที่อยู่คุ้มกันเมืองเทพพันธะทำให้เขาแทบพูดไม่ออก แม้ว่าพวกเขาจะถูกฆ่าตายแต่ก็ยังไม่วางมือและยังสู้ต่อไปภายใต้แนวป้องกันที่สั้นลง ส่วนผู้เล่นกิลด์อายฮว่าแต่ละคนมีความแข็งแกร่งอยู่ในตัวเอง และเย่ฮวาก็รู้สึกได้ว่าพวกเขามีความแข็งแกร่งเหนือกว่าผู้เล่นกิลด์หลักของหานเยว่เหมิงด้วยความแตกต่างของความแข็งแกร่งระหว่างทั้งสองทำให้เย่ฮวามีความคิดที่จะพาผู้เล่นที่อยู่ด้านหลังออกไปเก็บเลเวลก่อน แล้วค่อยกลับเข้าสู่สนามต่อสู้ใหม่อีกครั้งผ่านไปได้ครู่หนึ่ง ชิงฮว่าซางก็เดินมาที่แนวป้องกันของกิลด์หานเยว่เหมิง ตอนที่เธอเดินมาหยุดอยู่ข้างๆ เขาเธอก็พูดด้วยเสียงทุ้มต่าว่า “นายแน่ใจนะว่าเมืองลั่วเซียวจะไม่เป็นไร?”เย่ฮวาพยักหน้า “ตอนนี้ไม่เป็นไรหรอก มีบอสระดับเซียนปฐพีเลเวล 120 และนักรบจากเผ่าเทพระดับสวรรค์ถึงระดับเซียนอีก หลายฃนาย
