เมฆาทมิฬมืดครึ้มคลุมนภาหมอกโลหิตหนาปกคลุมรอบเมืองลั่วเซียวรองเท้าบูทเหยียบย่าบนพื้นหญ้าเขียวชอุ่มกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งทั่วทุกสารทิศอาวุธเกิดแสงสว่างวาบ ส่งเสียงกึกก้องทั่วผืนปฐพี……“ตูม!”ม่านแสงที่อยู่ห่างไกลออกไปเกิดเสียงปะทะดังขึ้นสายตาของผู้เล่นจ้องมองไปด้านหน้าด้วยความเคร่งขรึมตอนนี้ทุกคนกำลังเตรียมรับมือกับการโจมตีของมอนสเตอร์ระลอกที่เก้าแล้วเย่ฮวากราชับดาบยืนอยู่ข้างๆ เตี่ยนชิง ด้านหลังของเตี่ยนชิงในเวลานี้มีถุงผ้าแขวนอยู่อีกทั้งยังเปียกชุ่มไปด้วยเลือด ของที่อยู่ด้านในถุงผ้าก็คือหัวของผีนายพลแปดทิศความแค้นกว่าหมื่นปีที่ยืดเยื้อมานานสามารถสิ้นสุดลงได้ภายในชั่วพริบตา แต่สิ่งนั้นไม่สามารถทำให้เตี่ยนปี้หานกลับมามีชีวิตอย่างสมบูรณ์ได้อีกแล้ว ตอนนี้เธอไม่มีเรี่ยวแรงมากพอที่จะเป็นหนึ่งในนักรบของเผ่าเทพได้อีกต่อไปแต่ในฐานะของผู้มีเจตจำนงและจิตใต้สำนึกของเผ่าเทพ เย่ฮวาเชื่อมั่นว่ามันจะคงอยู่ภายในใจของเธออตลอดไปไม่มีวันเสื่อมคลายนักเวทย์สวมใส่ด้วยเสื้อคลุมสีแดงเข้มกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้นจากไกลๆ พวกมันก้มหน้าลง แขนทั้งสองข้างอยู่ข้างลำตัว เสื้อคลุมที่ปกคลุมอยู่บนตัวมีลวดลายแปลกประหลาดบางอย่าง แน่นอนว่าสิ่งที่ทำให้ตกตะลึงมากที่สุดก็คงจะเป็นหน้าอกของพวกมันหน้าอกที่ควรจะมีหัวใจหนึ่งดวงเต้นอยู่ในนั้น บัดนี้กลับมีเพียงความว่างเปล่ารูกว้างกลางหน้าอกของมันทำให้พวกเขาสามารถมองเห็นมอนสเตอร์จำนวนมา
