“ตูม!”เสียงระเบิดดังขึ้น ผีนายพลแปดทิศกระอักเลือดสีแดงสดออกมา ร่างของมันกระเด็นลอยไปด้านหลังอย่างแรงราวกับลูกกระสุนที่ถูกยิงออกมาจากปากกระบอกปืน เย่ฮวากระตุกยิ้ม เขาเก็บดาบในมือและหันไปยกนิ้วโป้งชมเตี่ยนชิงที่อยู่ห่างออกไปภายใต้การโจมตีของเย่ฮวาทำให้ผีนายพลแปดทิศไม่สามารถหาโอกาสเพื่อโจมตีเตี่ยนชิงได้ ระยะเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที ค่าพลังชีวิตของมันก็ลดลงเหลืออยู่ 30% อีกทั้งยังร่างกระเด็นลอยออกไปไกลภายใต้หมัดหนักของเตี่ยนชิงเมื่อเห็นผีนายพลแปดทิศนอนอยู่บนพื้นด้วยสีหน้าเจ็บปวด เย่ฮวาก็แอบรู้สึกทึ่งอยู่ไม่น้อย เขาสังหารบอสมาหลายตัวแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นบอสถูกอัดจนลงไปนอนกองอยู่บนพื้นแบบนี้ดาบรบในมือของผีนายพลแปดทิศปักลงบนพื้น มันค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอีกครั้งอย่างช้าๆ และมองมาที่พวกเขาด้วยความเย็นชา “พวกเจ้าเป็นถึงเผ่าเทพแต่กลับรังแกผู้อื่นเช่นนี้ พวกเจ้ามันไร้ยางอาย!”เย่ฮวากระตุกมุมปาก “การลงมือจัดการกับศัตรูถือเป็นความยุติธรรมอย่างหนึ่ง พวกแกคืออันเดดไม่มีความจำเป็นต้องรู้สึกละอายใจ!”เตี่ยนชิงพยักหน้าหงึกๆ เขาพาดขวานยาวไว้บนบ่า“พวกเจ้าคืออันเดด…ส่วนพวกข้าคือเทพ…เอ่อ…สิ่งที่ท่านต้าซือจื๋อผู้ยิ่งใหญ่พูดถูกต้องทุกประการ!”เย่ฮวาแทบจะหมดคำพูด หมอนี่ไม่มีคำพูดอื่นที่ดีกว่านี้แล้วเหรอ?น่าขำชะมัด! ออร่าความเท่ของเขาก่อนหน้านี้ไม่เหลือแล้ว!“สวบ!”ตอนที่เย่ฮวากำลังจะพูด จู่ๆ ผีนายพลแปดทิศก็หาย
