พัฒนาตัวเองไปด้วยเลย”“ขอรับ!”เตี่ยนชิงหันไปสังหารมอนสเตอร์ต่อ ส่วนเย่ฮวาก็เข้ามาเก็บค่าประสบการณ์ไปพร้อมๆ กับเผ่าเทพเหล่านี้โดยเขาใช้วิธีตามเก็บกวาดนักดาบปีศาจที่เหลือเลือดอยู่ปลายหลอด การสังหารเช่นนี้แม้ว่าอาจจะถูกหักค่าประสบการณ์ไปส่วนหนึ่ง แต่มันทำให้การต่อสู้จบเร็วยิ่งขึ้น ถือว่าเร็วกว่าตอนที่เขาไปเก็บเลเวลด้วยตนเองอยู่ไม่น้อย “เย่ฮวา สถานการณ์ทางฝั่งเมืองลั่วเซียวเป็นไงบ้าง?”ผ่านไปได้ครู่หนึ่งมู่จื่อหานก็ส่งข้อความมาหาเขา“การโจมตีของมอนสเตอร์ระลอกแปดโหดขนาดนี้ ฉันคิดว่าคงถึงเวลาต้องไปช่วยเมืองลั่วเซียวแล้ว ส่วนเมืองชิงสุ่ยเราคงต้องทำใจยอมปล่อยไปก่อน”เย่ฮวารีบตอบ “ไม่ต้องหรอก ฉันเพิ่งไปขอกำลังเสริมจากแดนสวรรค์มาส่วนหนึ่ง ตอนนี้แรงกดดันที่นี่ไม่ได้มากมายอะไร คิดว่าน่าจะต้านไปจนถึงมอนสเตอร์ระลอกเก้าได้อย่างไร้กังวล เธอคุ้มกันเมืองชิงสุ่ยก็พอแล้ว ทางนี้ถ้าหากฉันรับมือไม่ไหวจริงๆ จะรีบทักไปบอกเธอล่วงหน้านะ”“อื้อ โอเค อีกครึ่งชั่วโมงเราจะออกไปกินข้าวนะ นายอย่าสายล่ะ”“เข้าใจแล้ว…ที่รัก”“อื้อ เดี๋ยวเจอกันนะ~”……หลังจากวางสายเย่ฮวาก็แอบยิ้มกรุ้มกริ่มพร้อมกับส่ายหน้าเบาๆ ช่างเป็นความสุขของคนมีความรักจริงๆเลยแต่การบุกรุกของอันเดดระลอกนี้รุนแรงและกินกำลังกว่าครั้งก่อนมาก อันเดดที่บุกเข้ามาคราวก่อนใช้เวลาในการจัดการตามที่ระบบแจ้งไว้ แต่สำหรับครั้งนี้หลังจากที่เริ่มสังหารมอนสเตอร์ ระดับความย