“สวบ!”แสงแห่งดาบถูกส่งออกไปอย่างดุเดือด กลิ่นอายของอันเดดคละคลุ้งรอบตัว สกิลสะบั้นนวสงัดที่ถูกปล่อยออกไปไล่สังหารนักดาบชั่วร้ายเป็นวงกว้างการโจมตีเพียงครั้งเดียวช่วยลดแรงกดดันให้กับผู้เล่นแนวหน้าของกิลด์อายฮว่าได้ ยาวอี้หันมามองเย่ฮวาราวกับต้องการจะขอบคุณเขา กริชในมือของเธอกวัดแกว่งหมุนเป็นวงกลมติดต่อกันสองครั้ง จากนั้นก็แทงเข้าที่ต้นคอของนักดาบปีศาจที่เหลือเลือดอยู่ปลายหลอดจนตายค่าสเตตัสของนักดาบปีศาจเหล่านี้ไม่ใช่น้อยๆ ยิ่งไปกว่านั้นมันยังมีสกิลระเบิดดาบวายุอีกหนึ่งสกิลที่สามารถโจมตีได้โหดมาก บริเวณแนวป้องกันเริ่มกระจัดกระจายตัวออกจากกันแล้ว ไม่เพียงแต่เมืองลั่วเซียวเท่านั้น เมืองหลักอื่นๆ ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไหร่นัก“พี่ใหญ่! เรียกให้ผู้เล่นหลักของเรามารวมตัวที่นี่เถอะ!” โม่ซางที่ยืนต้านการโจมตีของเหล่ามอนสเตอร์อยู่ด้านหน้าตะโกนบอกเย่ฮวาเขาแอบหรี่ตามองนักดาบชั่วร้ายที่กำลังวิ่งกรูเข้ามาจากไกลๆ จากนั้นก็ส่ายหน้าปฏิเสธกลับไป “ถ้าเราเรียกกำลังหลักมารวมตัวกันที่นี่ เมืองชิงสุ่ยจะขาดกำลังสำคัญและเสียการควบคุม พวกเราต้องรับมือกับมันด้วยตัวเองไปก่อน และต้องรับมือจนกว่าจะสิ้นสุดระลอกที่เก้า!”กวาจื่อถอนหายใจ “มันยากเกินไป ถึงแม้ว่าพวกเราจะรับมือกับมันได้ แต่ผู้เล่นกลุ่มอื่นๆ ที่อยู่แนวหน้าไม่มีใครรับมือกับมันได้แล้ว ตอนนี้เหลือแค่พวกเราแล้วนะที่สามารถต้านการโจมตีของพวกมันได้”เย่ฮวาขมวด
