มือออกและเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “ขุนพลเทพทั้งสิบเจ็ดอยู่ที่นี่แล้ว ท่านเลือกหนึ่งในนี้เพื่อเดินทางไปที่แผ่นดินใหญ่หลิงเกิงได้เลยเจ้าค่ะ”เย่ฮวาพยักหน้าตอบกลับไปเบาๆ จากนั้นก็หันไปมองขุนพลเทพทั้งสิบเจ็ดที่เปี่ยมไปด้วยพลัง สายตาของคนเหล่านั้นที่มองมาที่เขาไม่ใช่สายตาที่นอบน้อม มาคิดๆ ดูแล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ภายในเกมแห่งนี้ไม่ว่าจะมองไปทางไหนทุกคนก็เคารพผู้แข็งแกร่งกันทั้งนั้น บนแดนสวรรค์ก็ไม่ต่างกัน พวกเขายึดความแข็งแกร่งเพื่อจัดตำแหน่ง ส่วนเย่ฮวาเป็นเพียงแค่นักดาบตัวเล็กๆ ที่ยังไม่แตะระดับนภาลัยเลยด้วยซ้า แต่ที่สามารถไต่ขึ้นมาเป็นต้าซือจื่อได้ก็เพราะความช่วยเหลือของจิ้งหย่า ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่จะไม่มีใครยอมรับในตัวตนของเขาขุนพลเทพเหล่านี้มีเลเวลอยู่ที่ 110-125 ถ้าหากไม่ใช่บอสระดับเซียนปฐพีก็เป็นบอสระดับเทพเซียน เย่ฮวาขมวดคิ้วด้วยความตึงเครียด จากขุนพลเทพเหล่านี้เขาย่อมเลือกนักธนูบอสระดับเทพเซียนเลเวล 125 ที่มีความแข็งแกร่งสูงสุดอยู่แล้ว แต่เป็นเพราะเขารู้ดีว่าคนเหล่านี้ไม่มีทางที่จะยอมฟังคำสั่งจากเขาแน่ๆ เขาต้องการผู้ที่ยอมฟังคำสั่งจากเขา ดังนั้นเขาจึงเลือกคนที่มีความแข็งแกร่งสูงสุดที่ยังอยู่ในระดับที่เขาสามารถควบคุมได้หลังจากตัดสินใจอยู่ครู่หนึ่ง สายตาของเขาก็เหลือบมองไปยังชายร่างกำยำมีหนวด เปลือยท่อนบน ในมือของเขาถือขวานยาวหนึ่งเล่ม[เครื่องจักรพายุเฮอริเคน–––––เตี่ยนชิง] (บอ
