รกับคนเหล่านั้นต้องเกิดความเสียหายอย่างแน่นอน และคงเป็นไปไม่ได้ที่จะรักษาจำนวนคนให้มีจำนวนเท่าเดิมแม้ว่าเย่ฮวาจะยืนด้วยท่าทางผ่อนคลายไม่ได้กดดันอะไร แต่เขาก็คอยสังเกตแถบเลือดของบอสอยู่ตลอดเวลาตอนที่เห็นว่าค่าพลังชีวิตของบอสลดลงจนต่ากว่า 3%สิ้นสุดคำสั่งของเขา สกิลใบมีดพายุก็ถูกส่งออกไปเพื่อทำลายแนวป้องกันของกิลด์หยินห่ายฝูเฉิง จากนั้นเขาก็นำผู้เล่นกิลด์หานเยว่เหมิงฝ่าวงล้อมเข้าไปด้านใน ในที่สุดก็เกิดการปะทะกันอย่างดุเดือดขึ้น แนวป้องกันที่แข็งแกร่งราวกับแผ่นเหล็กก่อนหน้านี้ถูกทำลายลงจนกระจัดกระจายไปคนละทิศคนละทาง วินาทีต่อมาความโกลาหลก็บังเกิดขึ้นข้างๆ ร่างของบอสการโจมตีจำนวนนับไม่ถ้วนถูกส่งออกมาอย่างพร้อมเพรียงกัน เย่ฮวาและยาวอี้ยืนประกบอยู่ข้างๆ บอสหลังจากสบตากันปราดหนึ่ง ยาวอี้ก็กระตุกยิ้มออกมาและกระซิบบางอย่างกับเขา แม้ว่าจะมีเสียงต่อสู้ดังรบกวนอยู่รอบตัว แต่เขาได้ยินสิ่งที่เธอพูดอย่างชัดเจน “พี่บอกฉันว่าห้ามเป็นศัตรูกับนาย ถ้าหากเกิดเรื่องอะไรก็ต้องยอมให้กิลด์หานเยว่เหมิงและอีเย่กูโจว แต่ครั้งนี้ฉันไม่ไว้หน้านายหรอกนะ!”พูดจบดวงตาของเธอก็เปลี่ยนเป็นขึงขัง กรงเล็บในมือของเธอเกิดแสงสีทองสว่างวาบขึ้น จากนั้นเธอก็วิ่งกระโจนเข้าใส่บอสอย่างไม่รีรอเย่ฮวาไม่ใช่คนอ่อนแอและยอมใครง่ายๆ ใบมีดในมือของเขาสั่นเล็กน้อยขณะเข้าสู่โหมดต่อสู้อีกครั้ง รองเท้าบูทกระทืบลงบนพื้นจนเกิดหลุมลึกก่อนจะลอยขึ
