ถรับมือกับผู้เล่นอเมริกาได้อย่างสบายใจ กลยุทธ์ในการทำสงครามกลางเมืองในครั้งต่อไปเริ่มผุดขึ้นมาในหัวของเขา ทว่าภาพรวมทั้งหมดยังต้องรอปรึกษากับโม่อี้หลงส่าวและชิงฮว่าซางอีกครั้งก่อนที่จะเริ่มทำสงครามหลังจากใช้เวลาเดินทางไปเกือบหนึ่งชั่วโมงครึ่ง ในที่สุดเย่ฮวาก็เดินทางมาถึงชายฝั่งของเซิร์ฟเวอร์อเมริกาหลังจากกลุ่มผู้เล่นบางส่วนเห็นเย่ฮวาใช้สกิลพรางตัวเพื่อหลบเข้าไปในป่า พร้อมกับที่เรียกม้าจ้านหยินเพื่อมุ่งหน้าไปที่เมืองเพลิงอินทนิลซึ่งเป็นเมืองระดับหนึ่งของเซิร์ฟเวอร์อเมริกาผ่านไปได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ตอนที่เขากำลังจะถึงเมืองเพลิงอินทนิลก็พบว่ามีผู้เล่นจำนวนหลักแสนเข้ามาขวางทางเขาไว้ กลุ่มคนเหล่านั้นต่างก็มายืนรอเขาอย่างใจจดใจจ่อ นอกจากนี้ด้านบนศีรษะยังมีแวมไพร์บารอนลอยอยู่บนนั้นด้วย ท่าทางของคนเหล่านั้นไม่เป็นมิตรเลยสักนิดบัทเชอร์แฮนด์พาดขวานรบไว้บนบ่าและพูดด้วยน้าเสียงเย็นชาว่า “ครั้งก่อนตอนที่อยู่ในวังของเมืองว่านต่าวนายก็เจ๋งดีนะ ว่าแต่ครั้งนี้นายมาทำอะไรที่เมืองเพลิงอินทนิลของพวกฉันไม่ทราบ?”อีกฝ่ายไม่ได้ไว้หน้าเย่ฮวาแม้แต่น้อย เขาจึงตอบกลับไปด้วยน้าเสียงเย็นชาว่า “ในมือของฉันมีปืนใหญ่วิญญาณเทพอยู่ส่วนหนึ่ง สิ่งนี้ผลิตโดยช่างตีเหล็กของเผ่าเทพ ฉันมาที่นี่เพื่อจะมอบมันให้เมืองหลักของนายไว้ใช้ป้องกันกองทัพขนาดใหญ่ของเหล่าอันเดดที่จะเดินทางมาถึงในวันพรุ่งนี้”“ฮ่าๆๆ…”อีกฝ่ายกลับเห็นสิ่ง
