~”หลังจากกดรับสายของเจ้ากวาจื่อ หมอนั่นก็พูดด้วยน้าเสียงตื่นเต้นทุกครั้งที่กวาจื่อโทรมาหาเขา ถ้าหากบอกว่ามีข่าวดีเรื่องที่เขากำลังจะพูดคือเรื่องใหญ่ เขาจึงถามด้วยความอยากรู้ “ข่าวดีอะไร?”กวาจื่อยิ้มหึหึ “ฉันเจอวิธีสร้างเรือแล้ว นายมาที่เมืองเทพพันธะหน่อย”“จะไปเดี๋ยวนี้แหละ!”หลังจากวางสายเขาก็ใช้วาร์ปจากเมืองลั่วเซียวไปที่เมืองเทพพันธะทันที ตอนที่ออกมาจากวาร์ปก็พบว่ากวาจื่อยืนรออยู่ก่อนหน้านี้แล้วเขาเดินตรงเข้าไปและเอ่ยถาม “ว่ามาเลย”กวาจื่อยื่นมือออกมาพาดบ่าเขาและลากเขาเข้าไปด้านในเมืองเทพพันธะ ระหว่างที่กำลังเดินเขาก็พูดไปพลางๆ ว่า “เมื่อไม่กี่วันก่อนตอนที่ฉันไปเก็บเวลที่พื้นที่ราบทะเลทราย มีนักฆ่าแอบซุ่มโจมตีฉัน เท่าที่ฉันเห็นพวกมันเป็นนักฆ่าคลาสสี่ ความแข็งแรงของคนพวกนั้นไม่เลวเลย ถ้าหากเป็นผู้เล่นโดยทั่วไปคงถูกคนพวกนั้นฆ่าตายไปแล้ว แต่เป็นเพราะความเทพของฉัน ฉันจึงสามารถคาดการณ์ทิศทางการโจมตีของพวกมันและหลบการโจมตีได้สำเร็จ หลังจากนั้น…”“ช่วยเข้าประเด็นเลยได้ไหม?”“เอ่อ…ก็ได้…”กวาจื่อหยุดเรียบเรียงคำพูดของตัวเองใหม่ หลังจากผ่านไปหลายสิบวินาทีเขาก็พูดขึ้นว่า “ตอนที่ฉันเห็นพวกมันบุกเข้ามาและรู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ค่อยสู้ดี ฉันก็เลยปล่อยสกิลและวิ่งซิกแซกหลบหลีกไปมาอย่างช่าชองเพียงชั่วพริบตา…”“พี่ชาย…ช่วยเข้าประเด็นเลยได้ไหม?”“ได้!”กวาจื่อหยุดชะงักและพูดต่อ “เพียงชั่วพริบตาฉันก็สามารถฆ่
