งคนอื่นสัตว์เลี้ยงอาจจะเป็นโล่คุ้มกันของพวกเขา และเป็นเรื่องปกติที่มันจะถูกฆ่าตายได้ทุกเมื่อเพื่อช่วยคุ้มกันเจ้านายของตัวเอง แต่สำหรับเย่ฮวาแล้วนั้น เม่ยเอ๋อร์เป็นมากกว่าสัตว์เลี้ยงเสียงหวานๆ ที่เธอเรียกเขาว่า ‘พี่ชาย’ ยังคงดังก้องอยู่ข้างหูของเขา และมันก็ทำให้เขารู้สึกโกรธแค้นเป็นอย่างมาก“ยัยแมวโง่เอ๊ย…”เย่ฮวาพึมพำออกมาและจ้องมองผีดาบเหล็กยักษ์ที่กำลังพุ่งเข้าหาเขาหลังจากที่ฆ่าเม่ยเอ๋อร์สำเร็จ เขาผายมือออกและเปิดใช้สกิลโซ่ผูกวิญญาณเพื่อล็อคไปที่ขาทั้งสองข้างของมัน และมันก็สำเร็จจริงๆ! เขาสามารถขัดขวางสกิลของมันได้สำเร็จแล้ว!นี่เป็นสิ่งที่แม้แต่ตัวเขาเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกันหลังจากหายตกตะลึง แรงอาฆาตก็กลับมาทำงานอีกครั้งเย่ฮวาพุ่งตัวไปด้านหน้าและเปิดใช้สกิลสะบั้นทลายวิญญาณ พายุสีดำหมุนวนขึ้นรอบตัวอย่างบ้าคลั่ง หินที่อยู่บนหลังคาเริ่มแตกกระจุยกระจายเป็นผุยผง!“682,357”สกิลใหญ่ของมันสิ้นสุดลงแล้ว เย่ฮวาจึงเริ่มเปิดฉากโจมตีมันอย่างบ้าคลั่ง หลังจากผ่านไปครึ่งนาทีมันก็เริ่มแผดเสียงคำรามออกมาด้วยความเกรี้ยวกราด ฝ่ามือแปดวายุถูกเรียกใช้งานอีกครั้ง และกำลังปะทะเข้าใส่ร่างของเย่ฮวา วินาทีที่เห็นว่าสกิลของมันกำลังจะส่งตรงมา เย่ฮวาก็รีบใช้ดาบในมือปาดไปที่กลางลำคอของมันทันที“พรวด!”เลือดสกปรกโสมมของมันสาดกระจายไปทั่วทุกสารทิศ ค่าประสบการณ์ของเย่ฮวาเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด แม้แต่มู่จื่อหานก็เลเวลอ