นก็ขึ้นถึงขีดสุดจนน่าตกใจ พวกเขารู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ในเตา เม็ดเหงื่อเริ่มไหลซึมออกมาจากหน้าผากและไหลไปตามกรอบหน้า แม้ว่าอินถีจะสวมใส่ด้วยเสื้อผ้าโปร่งสบายแต่เธอก็ยังมีเหงื่อไหลซึมออกมาเช่นกันหลังจากเดินผ่านกลุ่มวัชพืชจำนวนมาก ในที่สุดพวกเขาก็เดินทางมาถึงพื้นที่โล่งแจ้งภายในป่า ดินที่อยู่บนพื้นเป็นสีดำเถ้าถ่านแตกระแหง นอกจากนี้ยังมีหลุมขนาดใหญ่ซึ่งมีหินหนืดปะทุอยู่ในนั้น เหนือหินหนืดมีเถาวัลย์ที่ผูกอยู่กับต้นไม้ขนาดใหญ่ นอกจากนี้ยังมีร่างอวบอิ่มของหญิงสาวกำลังยืนมองพวกเขาจากด้านบนเถาวัลย์“ที่นี่คือค่ายกลจั๋วหยางทางทิศใต้ของค่ายกลหลิงเฉวียนสี่ทิศ ข้าคือวิญญาณผู้พิทักษ์ที่นี่” ใบหน้าของผู้พิทักษ์จั๋วหยางไร้ซึ่งความรู้สึก อีกทั้งยังพูดด้วยน้าเสียงเย็นชา“ผู้น้อยเข้ามาที่ภูเขาวิญญาณล่องแห่งนี้เพื่อขอน้าแร่วิญญาณจากท่าน ไม่ทราบว่าท่านอาวุโสสะดวกหรือไม่ครับ?” เย่ฮวาถามด้วยน้าเสียงนอบน้อมผู้พิทักษ์จั๋วหยางชี้ไปที่หินหนืดที่อยู่ด้านล่างตัวเอง“เจ้ากระโดดลงไปในหินหนืดเพื่อล้างบาปสิ หากเจ้ามีชีวิตรอดกลับมา ข้าจะมอบมันให้เจ้า”“ข้า…”อินถีที่กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เย่ฮวารีบหันไปสบตาเธอเพื่อให้เธอเงียบเสียง จากนั้นเขาก็หันกลับมาและเดินไปที่ขอบบ่อที่บรรจุหินหนืดอยู่ด้านล่างอย่างไม่ลังเลแม้ว่าอุณหภูมิจะร้อนถึงขีดสุด อีกทั้งยังมีหินหนืดที่ปะทุขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขา
