ัยของเผ่าเทพ ยังไงพวกเขาก็ต้องช่วยเหลือเจ้า”เย่ฮวาหันไปพูดกับจิ้งหย่า “ขอบใจนะจิ้งหย่า”เธอยิ้มคิกคักและอ้าแขนออก “ข้าขอกอดหน่อย~”……เขาเดินไปรอบๆ เมืองว่านต่าวเพื่อตามหา NPC เผ่าเอลฟ์ ทว่ากลับพบว่าที่นี่มีแต่ผู้เล่นที่เป็นเผ่าเอลฟ์จำนวนนับไม่ถ้วนหลังจากออกตามหาไปได้ครึ่งชั่วโมงเขาก็สำรวจที่นี่จนครบ และแวะซ่อมอาวุธระหว่างทางด้วย เขาเดินไปตามแผงลอยและเวทีสังเวียน แต่กลับไม่เจออะไรเลย“เอ๋? ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ?” ตอนที่เขากำลังก้มหน้าดูของที่แผงลอยเพื่อเลือกซื้อของเจ๋งๆ จู่ๆ ก็มีเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นตอนที่เงยหน้าขึ้นก็พบกับหญิงสาวที่สวมใส่ด้วยเสื้อคลุมสีชมพู เย่ฮวายิ้ม “หวัดดีลั่วอิง~”“หวัดดี~”ลั่วอิงยิ้มตอบกลับมาอย่างสุภาพ จากนั้นก็ถามเขาว่า“นายกำลังหาอะไรอยู่เหรอ? ให้ฉันช่วยหาไหม เพราะอย่างน้อยๆ ฉันก็เป็นเจ้าถิ่นของที่เมืองว่านต่าวนะ”เมื่อคิดว่าลั่วอิงมีหนังสือภาพอู่โจว เขาก็เอ่ยถามขึ้นว่า“เธอรู้หรือเปล่าว่ากลุ่มของเผ่าเอลฟ์อาศัยอยู่ที่ไหน?พอดีฉันกำลัง…”ลั่วอิง “รู้สิๆ แต่ว่า…”“แต่อะไรเหรอ?”“แต่เป็นแค่กลุ่มที่เล็กมากๆ กลุ่มหนึ่งเท่านั้นนะ อีกอย่างเผ่าเอลฟ์ก็ไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่ ครั้งก่อนฉันเคยไปที่นั่นกับอิ่นหานแต่ก็ถูก NPC พวกนั้นไล่ตะเพิดกลับมาเลย” ลั่วอิงตอบด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย“อยู่ที่ไหนเหรอ?”“ภูเขาซวีเหมี่ยว”เขารีบเปิดข้อมูลของภูเขาแห่งนี้ทันที ภูเขาซวีเหมี่ยวตั้งอยู
