งนั้นเราไม่ควรฝากความหวังไว้ที่เขา” เย่ฮวาส่ายหน้า“เออนี่ ตอนนี้นายกำลังทำอะไรอยู่เหรอ?” มู่จื่อหานถามด้วยความสงสัย“ฉันเหรอ…”เขายักไหล่ “ชิงฮว่าซางช่วยฉันหาสถานที่เก็บค่าชื่อเสียง ฉันก็เลยอยู่ที่นั่นเพื่อเก็บค่าชื่อเสียงตลอดทั้งวันเพราะครั้งก่อนฉันใช้มันจนหมดเกลี้ยงแล้ว”เยว่เอ๋อร์ยิ้ม “ให้พวกเราช่วยไหม?”“ไม่ต้องหรอก ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดของเธอคือเก็บเวลให้สูงขึ้น”“แง~”“อย่ามาทำตัวแอ้บแบ้ว!”“งื้อ~”“……”……“กริ๊งๆๆ…”ช่วงบ่ายสามโมงตรง เย่ฮวาเก็บแร่คริสตัลภูตผีและนำกลับไปแลกกับก็อบลินอีกครั้งจึงทำให้ค่าชื่อเสียงของเขาเพิ่มขึ้นเป็น 7,000,000 พอยท์ แผนที่ขนาดเล็กแห่งนี้เริ่มมีจุดสีแดงปรากฏขึ้น มีแนวโน้มว่าจะเป็นกลุ่มผู้เล่นที่ถูกส่งมาเป็นศัตรูกับเขาเขาเก็บอสูรบรรพกาลกลับเข้าไปอยู่ในช่องมิติสัตว์เลี้ยง จากนั้นก็เดินออกมาจากเหมืองพร้อมกับเม่ยเอ๋อร์และขึ้นเนินเขาไป เขาไม่อยากให้คนพวกนั้นเห็นตำแหน่งของเหมืองแห่งนี้ แร่คริสตัลภูตผีเป็นแร่ที่หาได้ยาก ถ้าหากเรื่องนี้หลุดไปถึงหูของคนอื่นสถานที่แห่งนี้คงไม่ใช่สถานที่ที่ปลอดภัยอีกต่อไปเขาเห็นอีกฝ่ายแล้ว ส่วนอีกฝ่ายก็เห็นเขาเช่นกัน ตอนที่เขาขึ้นมายืนอยู่ด้านบนเนินเขา คนพวกนั้นก็เดินมาถึงตีนเขาพอดี คนที่เดินทางมาที่นี่ไม่ใช่ใครอื่น…จวินปู๋ป้าย!เป็นเพราะจวินปู๋ป้ายเคยแย่งบอสของเขาไปและสร้างกิลด์ซาอี้หงเปยในตอนนั้น ท้ายที่สุดเขาก็ถูกเย่ฮวาสังหารอยู่ด
