ั้นก็คงไม่รู้ว่าเขามาถึงที่นี่แล้วเมื่อเห็นว่าเย่ฮวาไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวหรือตื่นตระหนกอะไร รวมถึงผู้เล่นญี่ปุ่นเกาหลีต่างก็มีเรื่องบาดหมางกับพวกเขามากพอสมควร ความแค้นก็เริ่มฉายออกมาจากดวงตาของคนเหล่านั้น ในที่สุดพวกเขาก็รีบวิ่งแจ้นไล่ตามเย่ฮวาและเม่ยเอ๋อร์ทันที!เย่ฮวาจงใจเดินเอ้อระเหยลอยชายเพื่อให้คนเหล่านั้นไล่ตามทัน ระยะเวลาแค่ครึ่งนาทีไฟบอลลูกหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่ร่างของเขา ทว่าเพียงแค่เย่ฮวาเบี่ยงตัวไปข้างๆ เขาก็สามารถหลบการโจมตีได้อย่างง่ายดาย จากนั้นเขาจึงหยุดเดินและหมุนตัวกลับไปช้าๆนักเวทย์ที่อยู่ด้านหน้าสุดแผดเสียง “กล้ามากนะที่เสนอหน้ามาเก็บเลเวลถึงที่นี่ พวกแกรังแกคนอื่นดีนักวันนี้ฉันจะแก้แค้นให้กับพี่น้องที่ถูกฆ่าตายภายในสงครามกลางเมืองครั้งก่อนเอง!”พูดจบนักเวทย์ก็ออกคำสั่งไปยังคนของเขา จากนั้นผู้เล่นที่เหลือก็เริ่มขบวนโจมตี อัศวินและนักรบคลั่งพุ่งตัวเข้ามา ส่วนอีกสามคนที่เหลือทำหน้าที่โจมตีและฮีลจากระยะไกล เย่ฮวาหันไปยิ้มกับเม่ยเอ๋อร์ “ฝากด้วยนะ”ง้าวมังกรจูเสินในมือของเม่ยเอ๋อร์เกิดแสงสว่างวาบขึ้นเธอพยักหน้าหงึกๆ “พี่ชายไม่ต้องกังวลเจ้าค่ะ!”พูดจบเธอก็วิ่งทะยานเข้าหากลุ่มผู้เล่นเหล่านั้นหลังจากที่เม่ยเอ๋อร์อยู่กับเขามาเป็นเวลานานจึงทำให้เธอเรียนรู้ทักษะมากมาย เธอเลือกโจมตีไปยังนักรบคลั่งซึ่งเป็นเป้าหมายที่มีการป้องกันและค่าพลังชีวิตต่ากว่า ง้าวในมือของเธอเกิดแสงสว่างล้อมรอบ
