าที่จะทำได้ ขาทั้งสองข้างแยกออกจากกันเล็กน้อยเพื่อทำให้ตัวเองยืนได้อย่างมั่นคงมากขึ้น เพียงไม่นานด้านหลังของเขาก็เกิดประตูวาร์ปขึ้นอีกทั้งยังมีร่างชายชราที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าเย่ฮวาขมวดคิ้วเล็กน้อย ชายชราผู้นี้สวมใส่ด้วยผ้าลินินหยาบ ศีรษะของเขาขาวโพลนทั่วทั้งหัว ทว่าแอบมีแสงสว่างสีแดงปรากฎขึ้นรอบๆ ถ้าหากไม่ใช่เพราะเขาเห็นอีกฝ่ายที่นี่และไปเจอในแผ่นดินหลิงเกิง เขาต้องคิดว่าชายชราผู้นี้เป็นแค่ไม้ใกล้ฝั่งคนหนึ่งเท่านั้นที่ทำให้เขารู้สึกงุนงงก็คือข้อมูลของชายชราผู้นี้มีตัวเครื่องหมายคำถามทั้งหมด และไม่สามารถมองเห็นข้อมูลอื่นๆ ได้ ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าคอนเฟิร์มว่าบุคคลผู้นี้คือสมิธที่เขาตามหาชายชราค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ จากนั้นก็หันมายิ้มให้กับเย่ฮวา “คนจากเผ่าเทพ ดูเหมือนว่าสิ่งใดที่ควรเป็นของเผ่าเทพ มันก็จะกลับคืนสู่เผ่าเทพของข้าจริงๆ สินะ”เย่ฮวายกมือขึ้นคารวะ “ท่านผู้อาวุโสคือ…ราชาศักดิ์สิทธิ์เหรอครับ?”ชายชรายิ้มจางๆ และตอบกลับมาด้วยน้าเสียงเรียบเฉย “เจ้ามาที่นี่เพราะต้องการสืบทอดพลังของข้าอย่างนั้นหรือ?”เมื่อเห็นท่าทางเรียบง่ายของ NPC ที่อยู่ตรงหน้า เขาก็แทบเชื่อมโยงไม่ถูกเลยว่าคนๆ นี้คือพ่อแท้ๆ ของจักรพรรดิแห่งเทพ ถึงแม้ว่าจะรู้สึกสงสัยแต่เขาก็เลือกเก็บมันไว้ในใจ หลังจากได้ยินชายชราพูดเช่นนั้นเขาก็สบตาและพยักหน้าตอบกลับไปเบาๆชายชรายิ้มจางๆ และยื่นมือออกมาทาบลงบนอกของเย่ฮวา วินา
