่กางเกงขาสั้นตัวเดียวเท่านั้น การที่เขาต้องมายืนโชว์เรือนร่างให้ชายชรามองแบบนี้ทำให้เขารู้สึกทำตัวไม่ถูกเช่นกันชายชรายิ้ม “ในเมื่อเจ้าอยากสืบทอดพลังจากข้า ถ้าเช่นนั้นเจ้ายินดีที่จะละทิ้งของพวกนี้หรือไม่?”“ละทิ้ง?”เย่ฮวาพึมพำและกวาดตามองไปรอบๆ ของเหล่านี้เป็นสิ่งที่เขาได้มาจากหยาดเหงื่อและผ่านการต่อสู้ที่ดุเดือดภายในเกมตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงตอนนี้ ถ้าจะให้ละทิ้งของเหล่านี้เขาคงทำใจไม่ได้ อีกอย่างเขาก็ไม่รู้ด้วยว่าพลังของราชาศักดิ์สิทธิ์มีความสามารถมากขนาดไหน เขาจึงไม่รู้ว่าควรจะตัดสินใจกับเรื่องนี้อย่างไรดีทว่าตอนที่สายตาของเขากวาดมองไปด้านหลังและเห็นร่างของเม่ยเอ๋อร์ที่นอนขดตัวอยู่ ภายในใจของเขาก็แอบรู้สึกบีบรัดเล็กน้อย เม่ยเอ๋อร์อยู่กับเขามานานแล้ว ถ้าหากให้เขาทอดทิ้งของทั้งหมดเพื่อแลกกับพลังราชาศักดิ์สิทธิ์เขาอาจจะพอทำใจได้ แต่ถ้าเป็นเม่ยเอ๋อร์เขาไม่มีทางทอดทิ้งเธอเด็ดขาดเขาเริ่มเกิดความตึงเครียดที่ต้องตัดสินใจกับเรื่องนี้ความหมายของชายชราผู้นี้ทำให้เขาเห็นได้อย่างชัดเจนว่าที่อีกฝ่ายเสนอให้เขาละทิ้งของพวกนี้เพื่อแลกกับพลังจากราชาศักดิ์สิทธิ์ แต่ถ้าหากปฏิเสธเขาคงจะถูกส่งกลับไปยังจุดที่เขาผ่านเข้ามาในทันทีเขาชี้ไปที่เม่ยเอ๋อร์ที่นอนขดตัวอยู่ด้านหลังพลันกล่าวเสียงขรึม “ของชิ้นอื่นผมไม่เอาก็ได้ แต่ยกเว้นเธอนะครับผมคงทอดทิ้งเธอไม่ได้”“หืม?”ชายชราเลิกคิ้วขึ้นและยิ้มราวกับรู้สึกสนใจ “ทำไม
