ต่มันก็เป็นแค่เรื่องราวภายในเกมเท่านั้นหัวใจของเขาเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ เขารู้สึกได้ถึงความแปลกประหลาดภายในร่างกายของตัวเอง อีกทั้งยังมีภาพเงาของใครหลายๆ คนที่ลอยเข้ามา…เสี่ยวหาน เยว่เอ๋อร์ พี่หน่าย เสียวหวู่ กวาจื่อ…ภาพของคนที่เขารู้จักลอยมาอยู่ตรงหน้า อีกทั้งยังมีความรู้สึกกลัวบางอย่างที่ไม่สามารถอธิบายได้ถาโถมเข้ามาในร่างกายเย่ฮวาอยากจะเอื้อมมือไปจับคนเหล่านั้นไว้ ทว่าเขากลับไม่สามารถแตะต้องพวกเขาได้ เสียงพูดที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างหู ขณะที่ภายในใจของเขากลับรู้สึกได้ถึงความหดหู่……ณ ห้องใต้ดินของบริษัทเซี่ยงไฮ้หยินเฉิน ชายวัยกลางคนนั่งอยู่บนเก้าอี้และจ้องมองหน้าจอจำนวนนับสิบที่อยู่ตรงหน้าด้วยความตึงเครียด ในขณะที่ลูกสาวของเขาที่ยืนอยู่ข้างๆ กลับเกิดอาการตกใจอย่างเห็นได้ชัดชายผู้นี้คือประธานบริษัทหยินเฉิน ส่วนหญิงสาวที่อยู่ข้างๆ เขาคือหยินเมิ่งลูกสาวของเขาหยินเมิ่งขมวดคิ้วเข้ากัน เธอจ้องมองหน้าจอตรงหน้าด้วยความเคร่งเครียด “พ่อคะ สัญญาณชีพจรของเขาหายไปแล้ว…”ชายที่นั่งอยู่ยังคงจ้องมองไปที่หน้าจอ “รออีกหน่อย…”“ถ้าเรายังฝืนต่อไป ชีวิตของเขาอาจจะ…”ชายคนนั้นไม่ได้พูดอะไรแต่ยังคงจ้องมองไปที่หน้าจอไม่วางตา บริษัทหลิงเกิงถูกสร้างขึ้นมาก็เพื่อตามหาคนที่พวกเขาต้องการตามหา วันนี้เขาได้เจอกับคนๆ นั้นแล้วจะให้ล้มเลิกง่ายๆ ได้อย่างไรกัน?เจ้ากวาจื่อที่นั่งเขี่ยขี้มูกอยู่ในห้องไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้เพื
