ก็ยิ่งละอายใจมากเท่านั้นทั้งๆ ที่ทุกคนต่างก็เป็นกังวลใจเพราะเขา แต่เขากลับดึงดันที่จะสู้ต่ออย่างไม่หยุด ที่เจ็บปวดมากที่สุดก็คือมู่จื่อหานจับมือเขาร้องไห้ตลอดทั้งคืนเขารู้สึกโศกเศร้าเป็นอย่างมากทว่าเมื่อเห็นเหล่าแวมไพร์บารอนที่ลอยอยู่เบื้องบนจำนวนนับไม่ถ้วน อีกทั้งยังมีผู้เล่นจากด้านในและด้านนอกกำแพงอีกมากมาย เขาก็ได้สติขึ้นมาว่าเขายังออกจากระบบตอนนี้ไม่ได้เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับโกหก ผู้เล่นอเมริกายังคงปรากฏตัวระลอกแล้วระลอกเล่า อีกทังยังมีบางส่วนที่มีความกล้าหาญชาญชัยวิ่งกรูมาตรงหน้าเขาเพื่อหวังจะแย่งคำสั่งราชาศักดิ์สิทธิ์ไปจากเย่ฮวา แต่คนเหล่านั้นกลับไม่สามารถแย่งไอเท็มไปจากเขาได้ เพราะถึงแม้ว่าเขาจะถูกฆ่าตายก็ยังสามารถกลับมายืนในสนามได้อีกครั้งภายในระยะเวลาเพียงหนึ่งวินาที ส่วนเม่ยเอ๋อร์ก็ทำหน้าที่ต้านการโจมตีจากผู้เล่นเหล่านั้นตลอดเวลารวมถึงช่วยเก็บคำสั่งราชาศักดิ์สิทธิ์แทนเขาเมื่ออยู่ในช่วงเวลาวิกฤติด้วย ซึ่งกระเป๋าเก็บของของเธอมีช่องเก็บของทั้งหมด 10ช่องเหตุการณ์ภาพตัดเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่าหลังจากถูกสังหาร ซึ่งเขาก็ยังดึงดันที่จะลุกขึ้นยืนอีกครั้งจนถึงช่วงเวลา 6 โมงกว่า ในที่สุดอาการง่วงนอนก็เริ่มกำเริบขึ้นมาโม่อี้หลงหลินปรากฏตัวขึ้นด้านหลังของเขา เธอใช้มือขาวนวลยื่นแผ่นป้ายคำสั่งชิ้นหนึ่งให้เขาพลันกระซิบว่า“อาหลงให้ฉันเอาของชิ้นนี้มาให้นาย เซิร์ฟเวอร์จีนในเวลานี้อาจ
