เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้นขณะที่เย่ฮวากำลังวิ่งจ๊อกกิ้งรอบหมู่บ้าน จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋าก็ดังขึ้น ตอนที่หยิบขึ้นมารับสายก็ได้ยินเสียงผู้ชายคุ้นหูดังขึ้น “ฮัลโหลเย่ฮวาหรือเปล่า?”เย่ฮวาแอบขมวดคิ้วทว่ากลับนึกไม่ออกชั่วขณะว่าปลายสายคือใคร “ใช่ฉันเอง นายคือ…”อีกฝ่ายกล่าวออกมา “ฉันโม่อี้หลงส่าว”“อ๋อ! ว่าแล้วเชียวว่าทำไมเสียงคุ้นๆ ว่าแต่นายโทรมามีธุระอะไรเหรอ?” เย่ฮวายิ้ม“อินดราหาช่องทางติดต่อมาทางฉัน หมอนั่นอยากจะร่วมมือกับพวกเราในสงครามกลางเมืองครั้งต่อไป เห็นบอกว่าหาเบอร์ติดต่อของนายไม่ได้ก็เลยไหว้วานให้ฉันช่วยติดต่อนายน่ะ” อีกฝ่ายพูดด้วยน้าเสียงจริงจังเย่ฮวารู้สึกประหลาดใจอยู่ไม่น้อยที่ผู้เล่นอินเดียต้องการร่วมมือกับพวกเขา ผู้เล่นเซิร์ฟเวอร์จีนอยู่ในจุดที่มักจะเป็นผู้ทำสงครามที่ดุเดือดอยู่เสมอ ในเวลานี้ประเทศอื่นๆ ต่างก็ร่วมมือกันเพื่อโจมตีเซิร์ฟเวอร์จีนและหวังว่าจะได้ครอบครองดินแดนบางส่วนของจีน แต่ในเวลานี้ผู้เล่นอินเดียกลับทำตรงข้ามกับประเทศอื่นๆ ด้วยการเข้ามาเจรจาเพื่อเป็นประเทศพันธมิตรถ้าหากถามว่าอยากได้ประเทศพันธมิตรหรือไม่เย่ฮวาคงยกมือเห็นด้วยทั้งสองข้าง มีศัตรูน้อยลงหนึ่งประเทศเทียบเท่ากับมีอำนาจในการต่อสู้กับประเทศอื่นมากขึ้นอีกหนึ่งเท่า สงครามระหว่างประเทศคราวก่อนพวกเขาวางแผนที่จะบุกโจมตีเซิร์ฟเวอร์ญี่ปุ่นเกาหลี ถ้าหากได้รับความร่วมมือจากผู้เล่นอินเดียก็นับว่าเป็นเรื
