มปาก “จะไปเจรจากับผู้เล่นอินเดียเหรอ?”เย่ฮวาพยักหน้า “ใช่ ชิงฮว่าซางไม่ไปก็เลยให้ฉันกับโม่อี้หลงส่าวเป็นคนรับผิดชอบเรื่องนี้ทั้งหมดแทนเธอ”“ไม่ไปดีกว่า ในกิลด์จำเป็นต้องมีคนคอยดูแลอยู่ตลอดช่วงนี้นายเองก็ยุ่งจนไม่มีเวลาจัดการเรื่องภายในกิลด์ ฉันจะอยู่ดูแลที่นี่ให้ก็แล้วกัน” มู่จื่อหานยิ้มด้วยรอยยิ้มขมขื่นอันที่จริงเมื่อคืนหน้าที่ทั้งหมดเย่ฮวามอบให้กวาจื่อเป็นคนดูแลทั้งหมดแล้ว ภายในกิลด์หานเยว่เหมิงเย่ฮวาเป็นผู้ที่มีอำนาจมากที่สุด เรื่องบางเรื่องเจ้ากวาจื่อก็ไม่สามารถจัดการได้ด้วยตัวเอง ถึงแม้ว่ามู่จื่อหานจะอยากไปกับเขาแต่ก็คงไปไม่ได้เนื่องจากต้องรับผิดชอบดูแลกิลด์ระหว่างที่เขาไม่อยู่เย่ฮวาแอบยื่นมือไปลูบมือเล็กๆ ของเธอจากใต้โต๊ะและยิ้มบางๆ ให้เธอ “หลังจากเสร็จจากเรื่องนี้เมื่อไหร่ฉันสัญญาว่าจะมาอยู่เป็นเพื่อนเธอให้เต็มที่เลย”“จุ๊ๆๆ…”เจ้ากวาจื่อเหล่ตามองเขาด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม“พวกนายสองคนมาพลอดรักกันแบบนี้ ไม่นึกถึงความรู้สึกของคนโสดแบบพวกฉันที่นั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้บ้างเลยเหรอ?”เยว่เอ๋อร์พูดเสริม “นั่นสิๆ…”กวาจื่อหันไปมองเยว่เอ๋อร์และยิ้มด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์“เยว่เยว่ พวกเราต่างก็โสดด้วยกันทั้งคู่ พวกเราลองมา…”“ไม่!” เยว่เอ๋อร์หันไปแลบลิ้นปลิ้นตาใส่เจ้ากวาจื่อโดยไม่คิดจะรอฟังหมอนั่นพูดให้จบประโยค“ทำไมล่ะ? สาวๆ แบบพวกเธอชอบผู้ชายแบดบอยไม่ใช่เหรอ? เธอดูคนเจ้าเล่ห์แบบเจ้าเย่ฮวาดิ ยังหา
