ช่วงโพล้เพล้ท้องฟ้ากลายเป็นสีแดงส้ม เย่ฮวาลากสังขารที่อ่อนล้ากลับห้องของตัวเองพร้อมกับพะโล้ในมือตอนนี้เจ้ากวาจื่อกำลังรอกินอาหารอยู่ในห้องแล้วตอนที่เดินเข้ามาด้านในเจ้ากวาจื่อก็หันมาหรี่ตาและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “พะโล้เหรอ? รอมาครึ่งวันแล้วเนี่ย~”เย่ฮวายื่นอาหารให้กวาจื่อ หมอนั่นรับถุงอาหารและรีบเทใส่จานเพื่อตั้งโต๊ะทันที “ฉันหุงข้าวไว้แล้ว รีบกินกันเถอะ”เย่ฮวายิ้ม เขาเดินเข้าไปในห้องครัวเพื่อตักข้าวใส่ถ้วยจากนั้นก็เดินออกมานั่งที่โต๊ะ วันนี้เขาคุยธุระกับกัวฟู่กุ้ยหนึ่งชั่วโมงกว่าซึ่งเขาตัดสินใจที่จะเช่าอาคารสองชั้นโดยมีพื้นที่รวมกันทั้งหมด 1,600 ตารางเมตรที่ตั้งอยู่ด้านนอกชุมชน หลังจากเซ็นสัญญาแล้วเขาก็จ่ายค่าเช่าล่วงหน้าสามเดือน หลังจากนี้อีกสามวันก็สามารถเริ่มตกแต่งภายในได้ทันที ระยะเวลาในการดำเนินการอยู่ที่ราวๆหนึ่งเดือนครึ่งเขายังคิดไม่ออกว่าจะตั้งชื่อร้านว่าอะไร เขาจึงคิดไว้ว่าวันมะรืนจะไปปรึกษากับมู่จื่อหานเกี่ยวกับเรื่องนี้ค่าเช่าอยู่ที่ 600,000 หยวนต่อเดือน นอกจากนี้เงินในการตกแต่งภายในก็เป็นเงินที่ได้มาจากภายในเกมหลังจากตกแต่งเสร็จก็สามารถเปิดร้านได้ทันที หลังจากธุรกิจเริ่มเดินหน้าถ้าหากไม่สามารถทำกำไรคืนทุนจากค่าเช่าและเงินเดือนของพนักงานได้ ถ้าเช่นนั้นก็คงต้องโทษดวงกุดของตัวเองแล้วล่ะสามเดือนต่อจากนี้เขาจะขยันสร้างเนื้อสร้างตัวถึงแม้ว่าเขาจะรู้ดีว่าการทำธุรกิจครั้งแรกโอกาส
