ที่จะทำได้!”สองสาวหันพยักหน้าตอบกลับ จากนั้นด้านในอุโมงสีดำก็มีมอนสเตอร์ร่างยักษ์ตกลงมา มันคือมอนสเตอร์ที่มี่ร่างกายเหมือนหัวทว่ามีใบหน้าเป็นสิงโต ร่างกายของมันเต็มไปด้วยขนหนาสีน้าตาลประกายเหลือง ทันทีที่เห็นค่าสเตตัสของมันเย่ฮวาก็ชะงักไป “ดูเหมือนจะไม่ง่ายแล้วสิ”[อสูรบรรพกาล] (มินิบอสระดับโบราณกาล)เลเวล ：105พลังการโจมตี ：85,600-117,500การป้องกัน ：25,000ค่าพลังชีวิต ：10,000,000สกิล ：[กัดฉีกกลืนกินวิญญาณ] [เกราะกระหายโลหิต] [เหยียบย่าวิญญาณร่วงโรย]แนะนำ : อสูรบรรพกาลคืออสูรเทพผู้รับใช้เผ่ายักษ์อสูรบรรพกาลมีสายเลือดจากอสูรเทพโบราณ พลังของพวกมันสร้างความหวั่นเกรงให้กับทุกสรรพสิ่ง อสูรตนนี้ค่อยๆ ร่วงโรยไปตามกาลเวลา เป็นเพราะต้องการให้ตนเองอยู่ยงคงกระพันจึงเข้ามาอยู่ในมิติที่เผ่ายักษ์สร้างขึ้นเพื่อยืดอายุขัยของตนเอง……อสูรบรรพกาลอ้าปากกว้างจนเผยให้เห็นเนื้อสีแดงข้างในปากของมัน ระหว่างที่คำรามด้วยน้าเสียงทุ้มต่ามันก็เปล่งเสียงออกมาด้วยความเกรี้ยวกราดว่า “พวกเหล่าแมลงจากโลกมนุษย์เพียงไม่กี่คนแต่กลับเหิมเกริมบุกรุกเข้ามาที่นี่!”พูดจบอสูรบรรพกาลก็พุ่งเข้าใส่เสี่ยวตูฉงอย่างไม่รีรอเห็นเช่นนั้นเย่ฮวาก็กราชับยกดาบในมือและปล่อยสกิลสะบั้นสิบอักขระออกไปในทันที ปลายดาบที่แหลมคมจึงแทงเข้าใส่ก้นของมันอย่างเต็มแรง!“104,974”“238,938”อสูรบรรพกาลหยุดชะงักและหันมามองเย่ฮวา เขาผิวปากและยิ้มเยาะอีกฝ่าย “ศัตร
