“ว้าว!”เยว่เอ๋อร์ยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเองพร้อมกับเบิกตาโตด้วยท่าทางประหลาดใจ “คิดไม่ถึงเลยว่าพี่เย่ฮวาจะนึกถึงฉันเป็นคนแรกตอนที่ได้ของดีๆ แบบนี้ ดีใจจุงเบย~”เสียงของเยว่เอ๋อร์ดังลั่นทั่วทั้งห้องรับแขกจนเย่ฮวาต้องยกมือขึ้นมาเพื่อให้เธอเบาเสียงลง จากนั้นก็ถามกลับไปว่า “ว่าไง? เธออยากเปลี่ยนเป็นอาชีพลับนี้หรือเปล่า?”เยว่เอ๋อร์พึมพำ “ฉันอยากเล่นอาชีพลับสายธนูมากกว่า ที่ไม่อยากเล่นสายนักเวทย์ก็เพราะไม่ค่อยคล่องตัวเท่าไหร่เนี่ยแหละ”เย่ฮวายักไหล่และหันไปหามู่จื่อหาน “เสี่ยวหาน เธอคิดว่าในกิลด์ของเรามีใครเหมาะกับอาชีพนี้บ้าง?”มู่จื่อหานเลิกคิ้วเล็กน้อย หลังจากหยุดคิดอยู่ครู่หนึ่งเธอก็พูดขึ้นว่า “อาชีพลับแบบนี้ย่อมเหมาะกับผู้เล่นแนวหน้าภายในกิลด์อยู่แล้ว ถ้าหากให้อาชีพลับกับผู้เล่นที่ยังไม่มีฝีมือมากพออาจจะเป็นการเสียอาชีพลับโดยเปล่าประโยชน์ ในกิลด์ของเราซิงเกอ โม่ซาง กวาจื่อ เสี่ยวอิงเสี่ยวนิ่งแล้วก็เสี่ยวตูฉงสามารถเรียนอาชีพลับนี้ได้”เย่ฮวาพยักหน้า “ถ้างั้นหลังจากเข้าระบบพวกเราค่อยไปเรียกพวกเขามาก็แล้วกันนะ หลังจากปรึกษากันแล้วค่อยตัดสินใจว่าจะยกอาชีพลับนี้ให้ใคร”“อื้อ”……ณ ลานกว้างของกิลด์ภายในเมืองลั่วเซียว เย่ฮวาเรียกผู้เล่นทุกคนที่มู่จื่อหานเอ่ยชื่อก่อนหน้านี้มารวมตัวกันอยู่ที่นี่ ผู้เล่นเหล่านี้ต่างก็เป็นผู้เล่นอาชีพธรรมดาทั้งหมดนอกจากนี้มาตรฐานเรื่องความสามารถก็อยู่ในระดับแนวหน้าของกิ
