พูดขึ้นมาว่า “ไม่ต้องอายหรอก อยู่ด้วยกันมาตั้งหลายเดือนแล้วเพื่อนกันทั้งนั้น มีอะไรอยากจะพูดก็พูดมาเถอะ”เสี่ยวตูฉงเงยหน้ามองเย่ฮวาปราดหนึ่งก่อนจะรีบก้มหน้าลง แล้วพูดด้วยท่าทางอึกๆ อักๆ ว่า “คือ…ถ้าหากเป็นไปได้…ฉันอยากเล่นอาชีพสายซัพพอร์ตนี้…”นิงเชอู๋ล่านหันไปมองเสี่ยวตูฉง “ฉันชอบเล่นสายโจมตีหนักๆ มากกว่า อาชีพลับนี้คงไม่เหมาะกับฉันเท่าไหร่”โม่ซางยักไหล่ “ฉันคืออัศวินอันดับหนึ่งของกิลด์หานเยว่เหมิง ถ้าให้ฉันย้ายไปเล่นอาชีพลับคงไม่โดดเด่นในกิลด์แล้วล่ะ~”ภายใต้การปฏิเสธของทุกคน ทำให้อาชีพนี้ส่งไปถึงมือของเสี่ยวตูฉง อาชีพหลักทั้งเจ็ดนอกเหนือจากอาชีพนักบวชต่างก็มีความสามารถในการต่อสู้ทั้งหมด ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้รู้สึกสนใจที่จะเปลี่ยนไปเล่นสายซัพพอร์ตหลังจากเปลี่ยนอาชีพพวกเขาก็จะไม่สามารถเอาชนะในศึกตัดสินใต้หล้าและเวทีสังเวียนได้อีก ไม่ว่าจะไปเก็บเลเวลที่ไหนก็ต้องขอเข้าร่วมกลุ่มกับคนอื่นๆ ไปทั่วเพราะไม่สามารถโจมตีเดี่ยวได้ ดังนั้นผู้เล่นโดยทั่วไปจึงไม่มีใครคิดที่จะเลือกอาชีพสายซัพพอร์ตนี้กวาจื่อชี้หน้าตัวเอง “หรือว่าจะให้ฉัน…เอ่อ…ลืมไปเลยว่าฉันเองก็ชอบเล่นแต่อาชีพนักฆ่าเหมือนกัน”เย่ฮวากลอกตาใส่กวาจื่อก่อนจะยื่นม้วนกระดาษเปลี่ยนอาชีพให้เสี่ยวฉงตู เธอมองเขาด้วยท่าทางลังเล อีกทั้งยังแอบมีน้าตาคลอเบ้าเล็กๆ อยู่ภายในนั้น เธอรีบลุกขึ้นยืนและโค้งตัวลงตรงหน้าทุกคน ระหว่างที่โค้งตัวก็พูดด้วยน้า
