ญี่ปุ่นเกาหลีน่าจะเอาชนะได้ง่ายที่สุด”ชิงฮว่าซางย้อนถาม “หลังจากเริ่มสงครามกลางเมืองพวกเราแบ่งกลุ่มดูแลเมืองหลักเป็นสามเมืองซึ่งก็คือเมืองเลี่ยเยี่ยน เมืองหวนเซียงและเมืองว่านต่าว ถ้าหากพวกเราจะบุกโจมตีเซิร์ฟเวอร์ญี่ปุ่นเกาหลีก็ต้องแลกกับความเสียหายจำนวนมากที่อาจจะเกิดขึ้น แถมหลังจากบุกโจมตีทางนู้น ผู้เล่นเซิร์ฟเวอร์ญี่ปุ่นเกาหลีต้องโต้ตอบกลับมาแบบไม่คิดชีวิตแน่นอน ถึงเวลานั้นเราอาจจะไม่สามารถจัดกำลังคนของเราให้มีจำนวนคนที่เท่ากับทางฝั่งนั้นได้”เย่ฮวาหยุดคิดและพยักหน้าตอบ “แล้วเธอมีความเห็นอื่นหรือเปล่า?”“สงครามกลางเมืองในครั้งนี้พวกเราไม่ควรลงมือทำอะไรทั้งนั้น รอให้สงครามสิ้นสุดลงก่อนแล้วเราค่อยไปร่วมมือกับเซิร์ฟเวอร์อื่นเพื่อจัดการกับคนพวกนั้น ถ้าหากเราสามารถร่วมมือกับเซิร์ฟเวอร์อื่นได้สัก 1-2 เซิร์ฟเวอร์ก็มีโอกาสที่เราจะกำจัดเมืองหลักของทางฝั่งนั้นได้ 1-2เมือง” ชิงฮว่าซางพูดอธิบายด้วยเสียงเนิบๆ อีกเช่นเคยเย่ฮวาพยักหน้า “ถ้างั้นพวกเราเก็บเรือทั้งหมดไปอยู่ในที่ที่ปลอดภัยก่อน เราจะใช้แผนเดิมคือคุ้มกันเมืองเลี่ยเยี่ยน หวนเซียงและว่านต่าวจนกว่าสงครามจะสิ้นสุดแต่จะว่าไปสงครามกลางเมืองครั้งนี้ก็ทำให้ฉันรู้สึกผิดหวังมากเหมือนกัน ฉันก็เลยไม่กล้าสั่งอะไรที่ไม่สมเหตุสมผลไปยังคนอื่นๆ”โม่อี้หลงส่าวยักไหล่ “ก็ช่วยไม่ได้แหละ ด้านหน้ามีหมาป่าด้านหลังมีพยัคฆ์ เราก็คงทำได้เพียงแค่คำนึงถึงผลประโยช
