อาชีพอัศวินของเขามีเลือดและการป้องกันที่ค่อนข้างสูง ซึ่งเป็นเรื่องยากที่จะจัดการในรวดเดียว ส่วนโพรฟาวด์สามารถรับมือได้ง่ายกว่ามากผู้เล่นอาชีพนักธนูเกราะหนังที่ไม่ได้มีโล่คุ้มกันวิญญาณเหมือนกับเหล่านักเวทย์ ถ้าหากสามารถเข้าใกล้ในระยะปราชิดได้ คนๆ นั้นคงไม่สามารถรอดพ้นจากความตายได้โม่อี้หลงส่าวพูดด้วยเสียงทุ้มต่า “พวกเราบุกเข้าไปจัดการกับโพรฟาวด์ก่อน หลังจากนั้นค่อยไปกำจัดแชปเตอร์ออฟเดสทินี่”เย่ฮวาส่ายหน้าเบาๆ “ดูเหมือนว่าคงไม่ง่ายขนาดนั้นผู้เล่นระดับสูงของอินเดียถูกพวกเราจัดการไปแล้วทั้งสองคน นายดูผู้เล่นที่อยู่ตรงกลางของแนวป้องกันฝั่งนั้นสิ คนพวกนั้นกำลังถอยไปด้านหลัง กว่าพวกเราจะไปถึงก็คงถูกคนพวกนั้นรั้งไว้ ยังไงก็คงไม่สามารถฆ่าแชปเตอร์ออฟเดสทินี่ได้อยู่ดี ”“หมายความว่านายมีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้เหรอ?” โม่อี้หลงส่าวหันมามองเย่ฮวาด้วยความสงสัยเย่ฮวากล่าวด้วยน้าเสียงทุ้มต่า “นายรอฉันอยู่ที่นี่แป๊บหนึ่งนะ”“โอเค!”เย่ฮวาเรียกม้าจ้านหยินออกมา หลังจากใช้มือตบไปที่ก้นของมัน ม้าจ้านหยินก็พุ่งทะยานขึ้นสู่กลางอากาศและเหาะไปทางป่าที่อยู่ด้านหลังอย่างรวดเร็ว เพื่อหลบการโจมตีของผู้เล่นที่อยู่ด้านล่าง จากนั้นเขาก็ค่อยๆ ทะยานลงสู่พื้นดินอย่างนุ่มนวลพร้อมกับเก็บม้าจ้านหยินกลับเข้าช่องมิติสัตว์เลี้ยง หลังจากผ่านไปได้ห้าวินาที เขาก็เปิดใช้สกิลร่างแห่งปีศาจโบราณจากอนุสรณ์รวมวิญญาณเพื่อเรียกร่างโคลนออกม
