่งเป็นผู้เล่นล็อตสอง ความสามารถในการต่อสู้ของพวกเขาได้แค่ครึ่งหนึ่งของผู้เล่นล็อตแรก อีกอย่างคนที่สามารถรอฟังคำสั่งจากฉันจริงๆ ก็มีแค่ 700,000 คนเท่านั้น ผู้เล่นอื่นๆ เป็นพวกผู้เล่นขาจรที่ไม่ได้แบ่งฝักแบ่งฝ่ายชัดเจนคนเหล่านั้นไม่มีทางที่จะฟังคำสั่งจากคนอื่นแน่นอน ถ้าเป็นอย่างที่คิดจริงๆ พรุ่งนี้คงเจอศึกหนักแน่นอน”พี่หน่ายบุ้ยปาก “เย่เย่น้อยอย่าพูดแบบนี้สิ แม้แต่ตัวนายยังไม่มีความมั่นใจ พรุ่งนี้พวกเราคงได้พ่ายแพ้แน่ๆ~”เขายกมือขึ้นลูบศีรษะเธอ “ไม่ต้องพูดให้ฉันสบายใจขนาดนี้ก็ได้ ฉันจะพยายามคุ้มกันเมืองว่านต่าวให้ดีที่สุดฉันจะไม่ปล่อยให้เกาะของเราต้องตกเป็นของประเทศอื่นแน่นอน”“อื้อ!”เย่ฮวามองไปยังมหาสมุทรที่กว้างใหญ่ไพศาลไร้จุดสิ้นสุดด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความสับสน……เคยสัญญากันไว้อย่างดิบดีว่าจะพิชิตใต้หล้าไปด้วยกัน…พรุ่งนี้ฉันกำลังจะกลายเป็นผู้บัญชาการใหญ่ของผู้เล่นจำนวนนับหมื่นนับแสนแล้ว แต่ตอนนี้คนที่ควรอยู่ข้างกายฉัน กลับเดินทางไปยังดินแดนที่ไกลแสนไกล…ตราบใดที่ฉันยังสามารถสู้ต่อไปได้ ฉันจะคุ้มกันเมืองว่านต่าวและคุ้มกันดินแดนทั้งหมดให้จงได้!……ช่วงกลางดึก หลังจากกินมื้อดึกแล้ว เขาก็นั่งพูดคุยกับสองสาวเพื่อคลายเครียดก่อนที่สงครามกลางเมืองจะเริ่มต้นขึ้น และดำเนินอย่างต่อเนื่องถึง 40 ชั่วโมง นอนเร็วสักหน่อยก็คงจะดี!บาดแผลของเย่ฮวาเริ่มหายดีแล้ว คืนนี้เนื่องจากไม่ได้กลับเข้าเกม เขาจึงโทร