งหนึ่งเดียวที่อยู่ภายในแดนปีศาจต้องห้าม……“เย่เย่น้อยรีบเข้าไปคุยกับเขาสิ บางทีอาจจะทำให้เขาใจอ่อนและยอมมอบหัวใจให้กับพวกเราก็ได้นะ” พี่หน่ายพูดด้วยรอยยิ้มขบขันเย่ฮวายิ้มแห้ง “ไอเท็ฒเควสมีระดับความยากเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ นี่เป็นบอสระดับโบราณกาลเทียบเท่ากับออร์ลันดา แค่เห็นก็รู้แล้วว่าไม่ใช่เรื่องง่าย ยังต้องเสียเวลาพูดอะไรอีก”เยว่เอ๋อร์ง้างคันธนูและเล็งเป้าไปที่ผู้กล้าหาญที่อยู่ตรงหน้า พลันเปล่งเสียงพูดด้วยน้าเสียงหวานแหววว่า“ถ้าพี่เย่ฮวาออกคำสั่ง ฉันจะยิงกระบาลมันให้แตกทันที”“พอเถอะ ลากค่าความเกลียดชังจากมันมาเมื่อไหร่เธอก็ตายเมื่อนั้นแหละ ผู้เล่นเกราะหนังตัวเล็กๆ แบบเธอแค่มันเปล่งเสียงคำรามออกมาเลือดเธอก็ลดไปครึ่งหลอดแล้วมั้ง พลังชีวิตของเธอน้อยกว่าพี่หน่ายเสียอีก” เย่ฮวาสบถด่ามู่จื่อหานเหลือบมามองเขา “เย่ฮวา เอายังไงดี? บอสตัวนี้อยู่สูงขนาดนั้น มีแค่สัตว์พาหนะที่บินได้เท่านั้นที่จะทำให้เราเข้าไปโจมตีมันได้”เย่ฮวาเดินมาที่เสาหินพร้อมกับเอ่ยถามว่า “ท่านโห่วเราสามารถทำลายเสาหินได้หรือเปล่า? ผู้กล้าหาญที่ถูกปิดผนึกอยู่กลางอากาศแบบนั้นพวกเราไม่มีทางทำอะไรมันได้หรอกนะ”ท่านโห่วถอนหายใจเบาๆ “เจ้านี่โง่จริงๆ เลยนะ กิ๊กของเจ้ามีมังกรยักษ์เทพศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่หรือ? หินแค่นี้มันพ่นลมหายใจออกมาแค่ครั้งเดียวก็พังทลายลงมาแล้ว”เย่ฮวาทำปากมุบมิบ จากนั้นเขาก็หันไปบอกมู่จื่อหานให้เรียกมังกรวิญญาณวาย
