นพี่เย่ฮวาเป็นของฉันแล้วนะ~”“อ่าห๊ะ~ พี่สาวคนนี้ยอมปล่อยเย่เย่น้อยให้เธอดูแลชั่วคราวก็ได้~”เย่ฮวามุมปากพลันกระตุก “พี่หน่าย…อันที่จริงฉันเองก็พอจะจำได้ว่าเธอเองก็มีสัตว์พาหนะเหมือนกันไม่ใช่เหรอ ครั้งก่อนตอนที่อยู่ในเหวลึกธาราโบราณ ฉันจำได้ว่าเธอเรียกสัตว์พาหนะบินได้สีขาวออกมา…”พี่หน่ายมุมปากกระตุก “แง~ นั่นเป็นอุปกรณ์เสริมที่ใช้ได้แค่ครั้งเดียว อีกอย่างนั่นก็เป็นของที่เสี่ยวนิ่งนิ่งให้ฉันด้วย”“กระดูกเทพพยัคฆ์ก็ได้มาแล้ว พวกเราอย่าเสียเวลาเลย”เย่ฮวาเรียกม้าจ้านหยินออกมา “ไปกันเถอะ ไปสถานที่ต่อไปกัน…”……“เย่เย่น้อย…พวกเราจะไปที่ไหนต่อเหรอ?” พี่หน่ายนั่งอยู่บนหลังของพยัคฆ์ขาวพร้อมกับเอ่ยปากถามเย่ฮวา “ดูเหมือนว่าต้องไปภูเขายื่อจ้าว ที่นั่นเป็นดินแดนของเผ่าฟีนิกซ์และฉันคิดว่าคงรับมือยากน่าดูเลย”เยว่เอ๋อร์เม้มปาก “เยี่ยมเลย อยู่ในเกมหลิงเกิงมาตั้งนานแต่ไม่เคยเห็นฟีนิกซ์มาก่อน ครั้งนี้คงต้องทำความรู้จักกันหน่อยแล้ว”มู่จื่อหานยิ้ม “เย่ฮวาพาพวกเรามาทำภารกิจระดับสูงแต่พวกเธอกลับไม่รู้สึกกดดันเลยสักนิด”เยว่เอ๋อร์ยักไหล่ “กดดันอะไรล่ะ? มีพี่เย่ฮวาอยู่ทั้งคนจะกลัวอะไรล่ะ”เย่ฮวายกมือโบกไปมา “พอเถอะ เผ่ามังกรเลื่อนมาเผ่าพยัคฆ์ระดับความยากก็เพิ่มขึ้นไม่น้อยเลยนะ หลังจากนี้ต้องเจอกับเผ่าฟีนิกซ์อีก คงไม่ง่ายไปกว่าเผ่าพยัคฆ์แน่นอน เราเองก็เตรียมตัวกันหน่อยเถอะ”พี่หน่ายยิ้ม “พอพูดถึงเผ่าพยัคฆ์ฉันรู้สึก
