ตัวนี้เดี๋ยวฉันจัดการต่อเอง”ชิงฮว่าซางเกิดอาการลังเล มู่จื่อหานจึงยิ้มแล้วพูดขึ้นว่า “รับไปเถอะ เย่ฮวาพูดถูก อีกอย่างเขาเป็นหัวหน้าปาร์ตี้ ถ้าให้มาแบ่งด้วยตัวเอง อาจจะตัดสินใจจากความรู้สึกตัวเอง ฉันคิดว่าไม่มีใครเหมาะเท่ากับเธอแล้วล่ะ”ชิงฮว่าซางรับไอเท็มไป ภายในปาร์ตี้เธอเป็นคนที่สงบเสงี่ยมและวางตัวดีที่สุด เธอไม่พูดคุยและไม่แย่งชิง ทุกคนต่างก็รู้ดีว่าที่เธอเป็นแบบนี้ไม่ใช่เพราะเธอเป็นพวกหยิ่งผยอง แต่เป็นเพราะเธอไม่ชอบพูดก็เท่านั้น ทุกคนต่างก็ให้ความสำคัญกับเธอและอยากจะสานสัมพันธ์ให้พวกเขาได้สนิทสนมกันมากกว่านี้เย่ฮวานำเหรียญทองใส่เข้าไปในโกดังกิลด์ หลังจากมอบไอเท็มให้ชิงฮว่าซางแล้ว เขาก็หยิบกริชออกมาและเริ่มแร่เนื้อบริเวณส่วนหัวของราชาพยัคฆ์สะเทือนนภาทันทีกริชผ่าผิวหนังของมันและเริ่มแร่เนื้อออกมาเป็นชิ้นๆส่วนชิงฮว่าซางก็แชร์ค่าสเตตัสชิ้นแรกของไอเท็มให้กับทุกคนได้เห็นกันอย่างพร้อมหน้า–––––[สนับเข่าวายุพิโรธ] (ไอเท็มระดับสวรรค์)การป้องกัน ：+427ความว่องไว ：+365พลังทางกายภาพ ：+363พละกำลัง ：+359เพิ่มเติม ：ลดค่าดาเมจให้กับผู้ใช้งาน 20%เพิ่มเติม ：วายุพิโรธ–––– เพิ่มอัตราสะท้อนกลับไปยังผู้โจมตี 10%เอฟเฟค : เกราะโลหิตพยัคฆ์–––– ค่าดาเมจที่เกิดขึ้นจะย้อนกลับไปยังผู้โจมตี 10%เลเวลที่สามารถใช้งานได้ ：95……ชิงฮว่าซางมองมาที่เย่ฮวาพลันพูดด้วยน้าเสียงราวกับกระซิบว่า “ไอเท็มอาชีพเกราะหนัง ควรมอบให
