สี่หมื่นปีก่อนเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นภายในดินแดนปีศาจ เป็นเพราะท่านต้องการรักษาสายเลือดไว้จึงนำเลือดและแก่นแท้บางส่วนปิดผนึกไว้บนแผ่นดินใหญ่หลิงเกิงใช่ไหมครับ?”มังกรเกล็ดเก้าวิญาณศักดิ์สิทธิ์ดวงตาเป็นประกาย“เจ้าคือผู้แข็งแกร่งในยุคโบราณงั้นรึ เหตุใดได้รู้เรื่องนี้?ตอบมา เจ้าคือใคร เจ้ามาทำอะไรที่นี่”เย่ฮวาพูดต่อ “ผมได้รับคำร้องขอจากท่านโห่วให้เดินทางมาที่นี่เพื่อขอเลือดและเกล็ดมังกรจากท่านในการฟักไข่เทพเจ้ามังกรแห่งวายุม่วงรวมถึงช่วยให้โห่วฟื้นคืนชีพด้วย”มังกรเกล็ดเก้าวิญญาณศักดิ์สิทธิ์คำรามออกมา “โห่ว?สุนัขมูลฝอยนั่นบอกให้พวกเจ้ามาหาข้าเพื่อช่วยมันอย่างนั้นหรือ? ฝันไปเถอะ!”ความเดือดดาลของมันไม่ได้ทำให้เขารู้สึกแปลกใจเลยสักนิด ท่านโห่วชอบกินเนื้อมังกรเป็นชีวิตจิตใจ ดังนั้นเผ่ามังกรจึงต้องเป็นปริปักษ์กับมันอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้อารมณ์ของมังกรตัวนี้ยังดีอยู่เลย แต่พอได้ยินชื่อของท่านโห่วสีหน้าก็เปลี่ยนไปราวกับหน้ามือเป็นหลังมือเย่ฮวาจึงพูดตามที่ท่านโห่วส่งกระแสจิตออกไปว่า“จักรวรรดิทั้งสามแห่งนรกอเวจีถูกปลุกให้ตื่นแล้วจักรพรรดิแห่งทวยเทพได้สิ้นลมไปนานแล้ว แม้ว่าเทพธิดาจิ้งหย่าจะฟื้นคืนชีพแต่ความสามารถของนางยังไม่กลับคืนมา ผู้แข็งแกร่งแห่งดินแดนหลิงเกิงก็ถูกปลิดชีพไปเมื่อหลายหมื่นปีก่อน ตอนนี้ดินแดนหลิงเกิงไม่มีผู้คุ้มกันอีกต่อไปแล้ว แดนปีศาจของท่านจะมีสักกี่ชีวิตที่จะสามารถสู้กับอันเดดเหล
