ยู่ด้านในกำลังส่องแสงเจือจางออกมาเสียงของท่านโห่วดังขึ้น “กลืนมันลงไปก็พอแล้ว!”เย่ฮวายกแก่นปีศาจขึ้นมาแล้วยัดมันเข้าปากพร้อมๆกับหยิบขวดเหล้าขาวออกมาจากกระเป๋า “ต้องกินแก่นปีศาจเข้าไปถึงจะใช้งานได้ ไฮยีน่าตัวนี้หน้าตาอัปลักษณ์เอาเป็นว่าให้ฉันแล้วกันนะ”พูดจบเขาก็กลืนแก่นปีศาจเข้าไป ทันทีที่แก่นปีศาจละลายมันก็กระจายไปทั่วทั้งร่างกาย ความรู้สึกเย็นสบายแผ่ซ่านไปทั่วทั้งตัว ให้ตายเถอะ…ช่างเป็นของดีจริงๆ!เย่ฮวาลืมตาขึ้นขณะที่กำลังจะอ้าปากพูดอะไรบางอย่างก็พบกับสายตาตกตะลึงของทุกคนที่กำลังมองมา เขาจึงปรับมุมมองการมองเห็น ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกขนหัวลุกขึ้นอย่างฉับพลัน ตอนนี้ร่างกายของเขาถูกปกคลุมไปด้วยขนสีน้าตาลและกลายร่างเป็นสุนัขหน้าตาน่าเกียจน่ากลัว ส่วนร่างกายยังมีเกราะเหล็กคลุมอีกหนึ่งชั้น กรงเล็บที่แหลมคมกำดาบในมือ ส่วนมืออีกข้างหนึ่งถือขวดเหล้าขาว ท่าทางของเขาในตอนนี้ช่างดูพิลึกกึกกือเสียจริงเย่ฮวาล้างทำความสะอาดแก่นปีศาจของปีศาจงูหลังจากนั้นก็กวาดตามองไปรอบๆ “มีใครอยากได้ปีศาจงูตัวนี้บ้าง?”มู่จื่อหานรับไปและกลืนลงคอทันที ทันใดนั้นดวงตาของเธอก็เบิกกว้างขึ้นก่อนจะปรากฏหางสีเขียวออกมาครึ่งบนของมู่จื่อหานยังเหมือนเดิม ที่เพิ่มเติมคือแขนของเธอที่มีเกล็ดสีเขียวปกคลุมอยู่ นอกจากนี้ยังมีเขี้ยวยาวๆอีกสองซี่โผล่ออกมาด้วย ท่าทางของเธอไม่เพียงแต่จะไม่น่ากลัวแต่กลับดูน่ารักเป็นอย่างมากให้ตายเถอะ! เ
