ม่มีทางไปนั่งกับชิงฮว่าซางอยู่แล้วชิงฮว่าซางเรียกสัตว์พาหนะของตัวเองออกมา หลังจากเย่ฮวาอุ้มพี่หน่ายขึ้นมานั่งด้านบนหลังม้าพวกเขาก็มุ่งหน้าไปยังทะเลสาบเจ็ดสีทันที“กรับๆๆ…”เสียงเกือกม้ากระทบกับพื้นดินขณะที่มือยังคงควบคุมบังเหียนม้า เสียงกลืนน้าลาย “อึก” ใหญ่ดังขึ้น จากมุมมองภายในเกมของเขาในเวลานี้ทำให้เห็นเนินอกขาวๆของพี่หน่ายที่ซ่อนอยู่หลังเสื้อคลุมของเธอ การเคลื่อนไหวไปด้านหน้าแต่ละครั้งทำให้หน้าอกหน้าใจของเธอกระเพื่อมขึ้นลงอย่างไม่หยุด ภาพตรงหน้าทำให้เขาหน้าแดงก่าทว่ากลับไม่กล้าพูดอะไรออกมาพี่หน่ายเห็นท่าทางแปลกๆ ของเขาก็แอบยืดตัวขึ้นก่อนจะเอนหลังเข้ากับหน้าอกของเขาแล้วกระซิบว่า “เย่เย่น้อยเกิดความหื่นกระหายเพราะพี่สาวคนนี้เหรอ?อยากให้พี่สาวช่วยดับไฟในตัวหน่อยไหมจ๊ะ”พูดจบเธอก็ใช้แผ่นหลังถูหน้าอกของเขาไปมาจนทำให้เขาต้องรีบขยับก้นถอยออกไป หลังจากนั้นก็กระซิบข้างหูเธอว่า “ขืนเธอยังทำแบบนี้อีกฉันจะทิ้งเธอไว้ที่นี่แล้วเรียกโม่เซ่อเหนียนหัวมาแทนเธอ”“ชิ~ นายต่างหากล่ะที่มาแอบมองเรือนร่างฉันก่อน ยังมีหน้ามาโทษฉันอีก…” พี่หน่ายบุ้ยปากก่อนจะหันกลับไปแล้วไม่พูดอะไรอีกเย่ฮวาเงียบเสียงลง ผู้ชายทุกคนต่างก็ต้องมีปฏิกิริยาโต้ตอบแบบนี้กันทั้งนั้นแหละ หน้าอกหน้าใจของเธอกระเพื่อมจนจะทิ่มตาเขาอยู่แล้วจะให้ทำตัวปกติเหมือนท่อนไม้ได้ยังไงกัน!ระหว่างทางทุกคนก็พูดคุยกันไปเรื่อยเปื่อย หลังจากผ่านไปได้ครึ่ง
