ฮวาพึมพำ “งั้นก็บอกมาสิว่ามีวิธีไหนที่จะช่วยฉันได้”ท่านโห่วเปล่งเสียงหึออกมา “ตอนนี้ข้าไม่มีแม้แต่ร่างกาย ข้าจะช่วยเจ้าได้อย่างไร เจ้ามีอนุสรณ์หลอมรวมวิญญาณไม่ใช่หรือ? มันสามารถเรียกชีวิตของเจ้ากลับคืนมาได้ อีกอย่างจิตวิญญาณไร้พ่ายของคนแคระก็ทำให้เจ้าไม่ตายด้วย เจ้าจะกลัวทำไม”“ในเมื่อช่วยอะไรไม่ได้แล้วจะโผล่ออกมาชวนคุยให้มันได้อะไร จะออกมาดูฉากตื่นตาตื่นใจหรือไง”ท่านโห่วพูดอย่างไม่เต็มใจ “ข้าแค่จะมาบอกว่าข้านึกออกแล้วว่าจะไปแดนปีศาจได้อย่างไร รอให้การต่อสู้ของพวกเจ้าสิ้นสุดลงก่อน ข้าจะพาเจ้าไปตามหาเลือดมังกรเทพเจ้า นอกจากจะช่วยให้สุดที่รักของเจ้าเปิดผนึกไข่มังกร ก็สามารถช่วยให้เจ้าได้รับพลังเผ่ามังกรของอนุสรณ์โบราณด้วย อีกทั้งยังช่วยฟื้นฟูพลังชีวิตให้ข้าได้ด้วย”“สิ่งสุดท้ายสินะที่สำคัญที่สุด”“หึ”ท่านโห่วเปล่งเสียงหึออกมาหลังจากนั้นก็ไม่ยอมพูดอะไรอีก ดูเหมือนว่าตอนนี้คงได้แต่ภาวนาแล้วสินะ อันที่จริงสิ่งที่ท่านโห่วพูดก็ถูก ตอนนี้เขายังมีสกิลจากอนุสรณ์รวมวิญญาณอยู่ มีอะไรที่จะต้องกลัวอีก ขอแค่มู่จื่อหานไม่ตายเขาก็ไม่ต้องกังวลอะไรแล้วในเมื่อสามารถไปดินแดนปีศาจได้ถ้าเช่นนั้นก็คงต้องสิ้นสุดการต่อสู้ในครั้งนี้ให้เร็วที่สุดเพื่อที่จะช่วยฟักไข่มังกรของมู่จื่อหาน ส่วนเขาก็จะได้รับเอฟเฟคจากอนุสรณ์หลอมรวมวิญญาณเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งสกิล และประเด็นสุดท้ายคือท่านโห่วก็จะสามารถกลับมามีชีวิตและกลับไปช่
