เย่ฮวากระตุกขึ้น “เด็กสาวที่แสนน่ารักขนาดนี้ ทำไมถึงได้คิดอะไรสกปรกแบบนี้เนี่ย ”เยว่เอ๋อร์ยกมือขึ้นทำท่าราวกับช่วยไม่ได้แล้วพูดขึ้นว่า“ดวงจันทร์หนาวเหน็บหยั่งลึกลงสู่ท้องทะเลกว้างใหญ่ฉันใด มนุษย์ก็ละทิ้งความรู้สึกผิดชอบชั่วดีลงถังขยะฉันนั้น”“พรวด…”……หลังจากชำระล้างร่างกายด้วยน้าเย็นแล้ว เขาก็เปลี่ยนเสื้อผ้าตัวใหม่ก่อนจะกลับมานอนสวมหมวกบนเตียงและกลับเข้าสู่เกมอีกครั้ง“ตูม!”ทันทีที่เข้ามาด้านในเกมเขาก็ได้ยินเสียงระเบิดดังขึ้นข้างหู ตามมาติดๆ ด้วยระลอกคลื่นพลังงานและฝุ่นที่ปะทะเข้าใส่ พื้นที่โดยรอบปรากฎเกล็ดหิมะสีขาวอีกทั้งยังมีพลังงานความเย็นที่แผ่ซ่านไปทั่ว ตอนที่หันไปมองก็พบว่ามู่จื่อหานกำลังถูกมอนสเตอร์ล้อมไว้และเธอกำลังใช้สกิลเพื่อสังหารมันเย่ฮวายิ้มและปล่อยสกิลสะบั้นตะวันทอแสงออกไปแสงสว่างเจ็ดสีปรากฏขึ้นและโอบรอบตัวของมู่จื่อหานไว้ท่ามกลางแสงสว่างมู่จื่อหานใช้ดาบที่ถูกห้อมล้อมด้วยแสงเพื่อจัดการกับมอนสเตอร์ที่อยู่ตรงหน้า ความโดดเด่นของเธอในเวลาที่กำลังสู้เพียงลำพังช่างเป็นภาพที่งดงามเสียเหลือเกิน!เสียง “แชะ” ดังขึ้น เย่ฮวาเปิดหน้าจอขึ้นมาและหาโอกาสเพื่อบันทึกภาพของเธอไว้ชื่นชม…สกิลสะบั้นตะวันทอแสงสร้างค่าดาเมจที่สูงมากระยะเวลาเพียงแค่ไม่กี่วินาทีมังกรกรงเล็บโหดเหี้ยมก็ถูกสังหารจนตายไปหลายตัว ยังเหลืออีกบางส่วนที่เหลือเลือดอีกเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น มู่จื่อหานใช้ดาบในมือของเธอปลิ
