นอนเกลื่อนกลาดทุกหนแห่งป่าเหล็กที่อยู่โดยรอบมีจำนวนกิ้งก่าเหล็กลดน้อยลงเรื่อยๆ แล้ว ในเวลาเดียวกันเขาก็รู้สึกได้ถึงลมร้อนที่ปะทะเข้ากับใบหน้า เขารู้ได้ในทันทีว่าตอนนี้พวกเขาเดินทางมาถึงเขตแดนของป่าเหล็กแล้วและกำลังเข้าสู่แผนที่ต่อไปภารกิจระดับ A ก็เป็นเช่นนี้แหละ……“ปุดๆๆ…”เย่ฮวายืนอยู่ด้านหน้าปากทางเข้าถ้าและมองไปที่หินหนืดที่กำลังปะทุอยู่ภายในถ้าแห่งนี้ สถานที่แห่งนี้เป็นแผนที่ที่ค่อนข้างอันตรายมาก หินหนืดเป็นสิ่งที่สามารถปลิดชีวิตผู้เล่นได้เป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นผู้เล่นหรือมอนสเตอร์หากเข้าไปสัมผัสกับหินหนืดแล้วจะเกิดค่าความเสียหายขึ้นในทันที ระยะเวลาไม่กี่วินาทีก็จะถูกหินหนืดเหล่านี้กลืนกินเข้าไปจนหมดแผนที่ที่สองมีความกว้างและยาว ภายในนี้เต็มไปด้วยหินหนืดที่ร้อนระอุทุกจุด มีเพียงแค่สะพานหินที่มีความกว้างครึ่งเมตรเท่านั้นที่ถูกยึดด้วยเสาหินและลอยตัวอยู่เหนือหินหนืดเหล่านั้น อย่าว่าแต่เดินเข้าไปเลย แม้แต่มองเขายังรู้สึกไม่ปลอดภัยเลยสักนิดเย่ฮวาหันไปพูดกับเม่ยเอ๋อร์เบาๆ ว่า “อย่าวิ่งนะ เดินตามหลังฉันมา”เม่ยเอ๋อร์ยื่นมือเล็กๆ ของเธอมาจับหลังจากเย่ฮวาไว้ก่อนจะเปลี่ยนนิ้วตัวเองให้กลายเป็นกรงเล็บแหลมเพื่อยึดติดร่างของเย่ฮวาไม่ให้หลุดมือ เธอพยักหน้าหงึกๆ “ข้าจะฟังพี่ชายเจ้าค่ะ”เขาเอื้อมมือไปลูบศีรษะของเธออย่างแผ่วเบาก่อนจะก้าวเท้าเหยียบลงบนสะพานหินอย่างไม่รีรอด้านบนสะพานหินยังมีมอนสเตอร
