ันก็ซัดหมัดซ้ายไปที่กลางหัวของยักษ์หินตัวนั้น ตอนที่เลือดของมันเหลือเพียงแค่ก้นหลอดก็พบว่าค้อนหินในมือของมันเกิดประกายลาวาจำนวนนับไม่ถ้วนที่ปะทุออกมา มันยกค้อนขึ้นสูงพร้อมกับสกิลสุดท้ายที่ถูกเรียกใช้งาน!“ติ๊ง!”ดาบของเม่ยเอ๋อร์แทงเข้าใส่ร่างของยักษ์หินอย่างแรงจนเกิดค่าดาเมจขึ้น 13,000 พอยท์ การโจมตีของเธอทำให้ร่างของมันกลายเป็นเศษหินที่ร่วงหล่นลงไปด้านล่างจนเกิดเสียง ‘ตูมๆๆ’ หลังจากนั้นเม่ยเอ๋อร์ก็ตามเก็บเหรียญทองที่ถูกดรอปลงมาทั้งหมดแผนที่ลาวาแห่งนี้ไม่ได้มีพื้นที่กว้างขวางไกลสุดลูกหูลูกตา ทว่ามีความยาวที่น่าทึ่ง ทางเดินที่อยู่ตรงหน้ามีแค่เส้นเดียวเท่านั้นซึ่งล้วนแล้วแต่มียักษ์หินยืนขวางทางอยู่ด้านบนสะพานหินแห่งนี้ ถ้าหากไม่ฆ่าพวกมันก็จะไม่สามารถผ่านทางไปได้การเดินทางที่ควรจะใช้เวลาไม่กี่สิบนาทีแต่กลับต้องใช้เวลาถึงหนึ่งชั่วโมงในการสังหารพวกมันกว่าจะผ่านสะพานหินไปได้ หลังจากเดินเข้ามาก็พบว่าทางเดินแห่งนี้มืดตลอดทาง ทว่ามีจุดหนึ่งที่มีแสงสว่างระยิบระยับซึ่งเป็นแสงที่ส่งมาจากอัญมณีที่อยู่ด้านในนั้นเย่ฮวาเดินนำเม่ยเอ๋อร์เข้าไปด้านใน ทันในนั้นเสียง‘ตึงๆๆ’ ก็ดังขึ้น ร่างของคนแคระที่มีความสูงเท่ากับเอวของเขายกค้อนรบในมือขึ้นแล้ววิ่งเข้ามาล้อมพวกเขาไว้ด้วยความระมัดระวังผิวหนังของคนแคระเป็นสีน้าตาลเข้มอีกทั้งยังมีรูปร่างที่ผอมบางอย่างมาก ท่าทางของมันทำให้เขานึกถึงพวกคนแก่ที่ใช้ชีวิตด้วยควา
