“เคล้ง!”จวินปู๋ป้ายที่นั่งอยู่บนหลังช้างยักษ์ควบสัตว์พาหนะไปที่ต้นไม้ใหญ่แล้วดึงหอกยาวกลับมา ทว่าเสี่ยวซ่าว 257กลับกระโดดหลบอย่างคล่องแคล่วว่องไว ในเวลาเดียวกันกริชในมือของเขาก็เกิดแสงสีเขียวสว่างขึ้น ระหว่างที่พิษกำลังทำงานเขาก็หลบการโจมตีของจวินปู๋ป้ายอย่างต่อเนื่อง หลังจากปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าอีกฝ่ายอีกครั้ง เขาก็ใช้กริชในมือแทงเข้าที่ช่องท้องของอีกฝ่ายอย่างไม่รีรอ“102”“31”“37”……พิษที่อยู่บนปลายกริชของเขาสร้างความเสียหายให้กับจวินปู๋ป้ายในทันที ทว่าเนื่องจากพลังชีวิตที่ค่อนข้างมากรวมถึงไอเท็มบนตัวที่ค่อนข้างสูงจึงทำให้ค่าดาเมจที่เกิดขึ้นไม่ต่างอะไรกับถูกมดกัดเลยสักนิดเสี่ยวซ่าว 257 ใช้มือจับข้อมือของอีกฝ่ายไว้แล้วใช้ขาข้างหนึ่งเตะร่างของช้างยักษ์อย่างแรง หลังจากนั้นเขาก็ดึงร่างของจวินปู๋ป้ายเข้ามาแล้วใช้กริชในมือแทงเข้าที่กลางลำคอของอีกฝ่ายอย่างรุนแรงจนทำให้อีกฝ่ายสูญเสียการมองเห็นไปชั่วขณะขณะที่จวินปู๋ป้ายสูญเสียการมองเห็นเสี่ยวซ่าว 257 ก็ใช้โอกาสนี้กระโดดหลบเข้าไปอยู่ในโพรงหญ้าที่อยู่ด้านหลังก่อนจะวิ่งลัดเลาะหนีออกไป ตอนที่จวินปู๋ป้ายกลับมามองเห็นอีกครั้งก็พบว่าเสี่ยวซ่าว 257 ทิ้งระยะห่างจากเขาไปยี่สิบกว่าหลาแล้ว ตอนที่เขาพยายามวิ่งตามไปเพื่อไล่สังหาร จู่ๆ ร่างของเซี่ยวส่าว 257 ก็หายไปจากการมองเห็นเย่ฮวายืนยิ้มอยู่กับที่ เสี่ยวซ่าว 257 …นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินชื่อของผู้เล่นค
