ถือเป็นของที่ดีมากจริงๆ รสชาติต้องอร่อยอย่างไม่ต้องสงสัยเลยล่ะ”พี่หน่ายยกนิ้วขึ้นมาชี้ “ระดับสวรรค์…ระดับเซียน…ระดับโบราณกาล…ทำไมมีแค่พวกเราที่ไม่ได้ของดีแบบนี้ล่ะ…”เยว่เอ๋อร์ทำหน้ายู่ “สวรรค์คงกลั่นแกล้ง ทำให้คนหน้าตาดีและโชคดีแบบเราจึงทำให้เราไม่ได้ของพวกนี้สินะ…”มู่จื่อหานเดินมาหาเย่ฮวาพร้อมกับไข่มังกรเทพเจ้าในมือพลันเอ่ยถาม “ใช้เลือดของมังกรยักษ์หมายความว่ายังไงเหรอ? นายถามท่านโห่วให้หน่อยสิ…”ท่านโห่วพูดโพล่งขึ้นมา “มังกรยักษ์ไม่ใช่สิ่งที่จะหาได้ง่ายๆ หรอกนะ เผ่ามังกรเคยเข้าร่วมการสู้รบเทพปีศาจทว่าก็เกิดความเสียหายอย่างใหญ่หลวงจนทำให้เหลือจำนวนเพียงไม่มาก นอกจากนี้ทายาทของเผ่ามังกรเทพเจ้าก็มีแค่ 12 ตัวเท่านั้นและคงเป็นเรื่องยากที่มังกรยักษ์ที่มีระดับต่าจะสามารถปลุกไข่มังกรให้ตื่นจากการหลับไหลได้”เย่ฮวาถาม “นายอยู่มาตั้งนานแล้ว น่าจะรู้เรื่องนี้ใช่ไหม”ท่านโห่วยิ้มด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น “ความสามารถของเจ้าในตอนนี้ไม่มีทางสู้เผ่ามังกรได้หรอกนะ รอให้พลังของเจ้าอยู่ระดับสวรรค์และสามารถทำให้ข้ากลับเข้าร่างได้เมื่อไหร่ ข้าจะออกตามหามังกรยักษ์เป็นเพื่อนเจ้าเอง ข้าจะกินเนื้อของพวกมันส่วนเจ้าก็เอาเลือดมันไป”เย่ฮวาพยักหน้าแล้วหันไปกระซิบบอกมู่จื่อหาน “เก็บไว้ก่อนนะ ถ้าถึงเวลาเมื่อไหร่ฉันจะพาเธอไปหาเลือดของมังกรเอง”“อื้อ!”“ชิ้ง!”พูดจบเย่ฮวาก็ดึงดาบมังกรสงบออกมาแล้วก้าวเท้าไปด้านหน้าเพื่อทำลาย
